Κουρετίνιο 2, το δεύτερο αίμα...

Ζαπέν!

2008-04-17T05:04:00.000-07:00

Ο κουρετίνιο ξέφυγε οριστικά από τις φτωχογειτονιές του Παγκρατίου και πήγε Τούκυο για δουλειά-δουλεία. Η αναγέννηση του μπλογκ έρχεται σε νέα διεύθυνση kouretinho3.blogspot.com

Όσοι πιστοί...

Μαλάκα, δε βγάζεις άκρη...

2008-02-16T10:35:00.000-08:00

Πρόλογος:
Μετά την αποφοίτηση τα πράγματα σε γενικές γραμμές μου έχουν πάει καλά. Για πρώτη φορά είχα πολλές καλές ευκαιρίες για νυχτοπερπατήματα κ μπορώ να πω ότι του έδωσα και κατάλαβε (μέχρι και μόνος πήγα σε κλαμπ και παρατηρούσα τους μαύρους που χορεύανε με κάτι μπιγκ μάμαζ που αν πηδήξουν σου σπάνε το κρεβάτι κι ας είναι κι από ΙΚΕΑ). Είναι κρίμα βέβαια που δεν ημπορώ να γράψω όλα τα πικάντικα νέα και όλες τις πεπραγμένες καφρίλες, αλλά τι τα θες, όταν διαβάζει η μάνα σου το ιστολόγιο, εκ των πραγμάτων δεν γίνεται αλλιώς...

Κυρίως θέμα:
Το ζήτημα που με απασχολεί σήμερα είναι μια κοπέλα, μια συγκεκριμένη κοπέλα (όνομα, ράτσα, καταγωγή δεν βγαίνουν στη φόρα) η οποία κατάφερε εν μία νυκτί [κυριολεκτικά] να επιβεβαιώσει τη ματαιότητα του ανδρικού αγώνα να καταλάβουμε, έστω και λίγο, τη γυναικεία ψυχολογία...

Γιατί ενώ υπήρχαν ενδείξεις και αποδείξεις (ο Μάκης τις έχει και σε κασέτα) πως η κοπέλα με γούσταρε όπως την γούσταρα εγώ [δηλαδή γουσταριζόμασταν κανονικά κ με το νόμο], και ενώ το χόνδραινε το πρά[γ]μα, την τελευταία στιγμή, τσουπ, μου τη σκάει την ατάκα, "όχι δεν είμαι εγώ από αυτές, δεν θα σου κάτσω..." (ελεύθερη μετάφραση).

Δηλαδή πραγματικά, τα σκέφτομαι κι απορώ. Βρίσκεις έναν άνθρωπο κ γουσταριζόσαστε κ ξέρεις ότι θα φύγει σε λίγες μέρες κ θα πάρει όλα τα μυστικά μαζί του, κ μπορείς να περάσεις καλά για κάποιες μέρες, και οι ορμόνες σου θα επιστρέψουν σε φυσιολογικά επίπεδα και γυμναστική θα κάνεις (αντί να τρέχεις στα γυμναστήρια) και θα μπενεφισθείς με άλλους 237 τρόπους (σύμφωνα με έγκριτη έρευνα του σχολείου του Τέξας [το'πιασες μάνα το ελληνοαμερικάνικο?]) και παρόλαυτα αποφασίζεις να μην κάνεις αυτό που θα ήθελες και θα έπρεπε να κάνεις? Ποια η λογική γαμώτο πίσω απ'όλα αυτά? Τι παρασκηνιακά καμώματα είν' τούτα? Ομολογώ πως δεν καταλαβαίνω το τρένο των σκέψεών της. Ομολογώ ακόμη πως αρνούμαι πεισματικά [συνειδητά και ασυνείδητα] να την προάξω από 'καλό κορίτσι' σε 'κορίτσι για σπίτι', μετά το σεξουαλικό χουνέρι που μου'κανε...

Επίλογος:
Και καταλήγουμε. Πού καταλήγουμε? Εκεί απ'όπου ξεκινήσαμε. Σ'ένα δρόμο μακρύ και μοναχικό, που καθώς τον διαβαίνεις πολλοί έρχονται και άλλοι τόσοι φεύγουν και στο τέλος μένεις πάλι μόνος. Και αν κάτσεις κάποια στιγμή να το σκεφτείς λίγο στα σοβαρά μάλλον θα βάλεις τα κλάματα γιατί βλέπεις τα χρόνια να περνάνε και τους φίλους σου να χτίζουν τις ζωές τους και τον εαυτό σου να μη στεριώνει σ'ένα γομωμένο (γόμωση, ιζ δατ κορέκτ?) μέρος.

Από την άλλη όμως υπάρχει κι ο Θεός. Αυτός ο παντοδύναμος (που πάντα αναρωτιόμουν αν είναι τελικά τόσο παντοδύναμος ώστε να μπορεί να φτιάξει μια πέτρα τόσο μεγάλη και βαριά που να μην μπορεί ούτε ο ίδιος να τη σηκώσει) που έπλασε τα πάντα με τόση μαεστρία και μελιρρύτους [μην ξεχνάμε την αρσακειακή παιδεία μας δηλαδίς] ποταμούς σοφίας. Μ'αυτά και με τ'άλλα λοιπόν, έπλασε ανθρώπους, φίδια και λευκόφιδα. Και προίκισε τα λευκόφιδα με εξαιρετικές μουσικές, λυρικές και τραγουδιστικές ικανότητες. Και τα λευκόφιδα έγιναν ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου γιατί έβγαλαν κάτι τραγουδάρες όπως η παρακάτω, που θα συντροφεύει πιστά όλους εκείνους που ζουν καταστάσεις όπως η παραπάνω.

Τα λευκόφιδα και η θεϊκή τραγουδάρα τους αφιερώνονται σε μένα και σε όσους νοιώθουν όπως νοιώθω εγώ τώρα, δηλαδή χωρίς στέρεο έδαφος κάτω από τα πόδια τους αυτή τη στιγμή, αλλά με διάθεση και ενθουσιασμό μικρού παιδιού για νέες περιπέτειες, δοκιμασίες κι απογοητεύσεις, αλλά και επιτυχίες, χαρές και κατορθώματα.

Λευκόφιδα και εδώ πάω ξανά μόνος μου:

Τσίρι-τσίρι-τσίρι-τρο

2008-02-14T12:19:00.000-08:00

Υπότιτλος: οι εμαϊτήδες ακόμη το ψάχνουν (γιατί το'χουν χάσει τελείως...)

Ηλεκτρονικό μέλι που μόλις κατέφθασε:
To reduce the information Big Brother can collect about T riders, it is good to swap charlie cards from time to time.
I have a few slightly used empty charlie cards on hand. Tomorrow from *am to *pm I will be in my office, ****, so come by if you want one.
I'd also appreciate it if you drop off an empty charlie card, either today or tomorrow or afterward. Slide it under my door if I'm not in.

If your charlie card isn't empty now, you can take a new one for future use, and give me the old one later when it becomes empty.

Update: αφού πόσταρα, διαπίστωσα ότι ο αποστολέας του μελιού είναι ο Ρίτσαρντ Σταλμαν! Ω μάι γκαντ. Ρεσπέκ! Πάω να του αφήσω την Τσάρλι καρντ και χάρισμά του τα 40 λεπτά που έχει μέσα...

Να νέου!

2008-02-08T16:16:00.000-08:00

ούι μάνα μου, τι'ν αυτά? [να νέου είναι το όι-όι στα Σαμιώτικα όπως μου είπε ο Χρήστος που έψαχνε μανίτες στο γήπεδο της Αριζόνας εκεί όπου έγινε το σούπερ-μπόουλ δηλαδή]

Στο μιτ το έχουν κάψει τελείως, κι όταν λέμε τελείως εννοούμε δεν έχει μείνει φλάτζα για φλάτζα. Παρακάτω παίζει κοπιάρισμα, πεηστάρισμα ("μόνο εγώ ξέρω τι σημαίνει σταμπιλάρισμα"...) για τα μάτια σας μόνο:

As we struggle through our mundane lives and mediocre accomplishments, it is easy to lose sight of the impact we can have to change the world. Today's GSB is a heart-warming reminder of how, with hard work, discipline, and a little luck, ordinary people can accomplish extraordinary things.

Jerome Kerviel was a simple country boy, born in Brittany in north-eastern France, far from the bright lights of Paris. His mother was a hairdresser and his father a blacksmith. He was an undistinguished pupil. He attended school at the University of Nantes and University of Lyon, generic regional schools and a far cry from the grandes ecoles that train the elite of France's politicians, businessmen, and scientists. He worked hard, however, and at graduation in 2000, he got a job in the back office of Societe Generale, the second largest investment bank in France.

In this menial position, his job was to approve trades, making sure that the traders kept their exposure to the markets within limits. But he always dreamed bigger. He wanted to be a trader himself, those free-wheeling cowboys of capitalism with their fat bonuses and fancy diplomas: their Ferraris, their flats on the banks of the Seine, talking on two phones at once, fingers always on the pulse of the market. In 2004, he finally became a Junior Trader in futures arbitrage. But the salary paid only 75,000 euros a year. The trading was mundane and mechanical. In early 2007, his girlfriend left him and his father passed away. His life was going nowhere. But he knew how to make money, and he was going to show his bosses how. In 2007, stock markets were going down, and he was ahead of them. He slowly built up a large short position using futures. To hide his bets, he created fictitious long positions, so his old friends in the risk management department wouldn't suspect anything.

By the end of the year, he had earned 1.4 billion euros of profit for the bank. His instincts had worked beyond his wildest dreams. But where was he going to hide 1.4 billion euros? He had to take a real loss somewhere, or his supervisors would find him out. In January, he went long on the same stock market futures, knowing it was a losing position. But it was too big. Stock markets crashed in January, and his futures position lost 1.2 billion on paper. The bank discovered his shenanigans, and the jig was up. It fired him and liquidated his positions. When anyone sells that much into a falling market, losses multiply. Societe Generale wound up losing 3.7 billion at a time when it was already reeling from its US sub-prime mortgage losses.

Today, Jerome is in jail, and SocGen will probably be acquired. A grand, ancient institution at the height of the global economy was brought down by one man, working alone. The story shows that opportunities are everywhere. If you follow your dreams, you too can accomplish great things.

Πι.Ες. την προηγούμενη βδομάδα πήγα σ'ένα πάρτυ εμαϊτίδικο, τίγκα ελληναριό κατάσταση. Μέχρι εδώ καλά. Το σουρεάλ της βραδιάς ήρθε όταν ένα μάτσο εμαϊτήδες άρχισαν να τραγουδούν και να χορεύουν Locomondo (μαντέψτε ποιό) το "πίνω μπάφους και παίζω προ". Και εγώ ο δόλιος είχε μαρμαρώσει σε μια γωνίτσα προσπαθώντας να χωνέψω αυτό που έβλεπα, αλλά δεν πήγαινε κάτω...

Γιατί όλα τα καλά τα χάνω?...

2008-02-07T11:54:00.000-08:00

Πάρις...

Γαμώτο!

Βασανίσου!

2008-01-31T22:45:00.000-08:00

Έλα, έτσι, κούνα (το), δώσε, βασανίσου...

Πι.Ες. Η κοπέλα τελικά επέζησε της πτώσης (βιβλιοθήκης). Κάποιοι εικάζουν ότι σώθηκε λόγω στήθους παύλα αερόσακου...

O πραγματικός λόγος που πάω Τόκυο...

2008-01-24T18:28:00.000-08:00

είναι η ταινία lost in translation που διαδραματίζεται στη γιαπωνική πρωτεύουσα και σε κερδίζει από την πρώτη σκηνή:

Αντε και τραγουδίστρια (από φωνή [..] που λέει ο σοφός λαός)

Τι σκέφτονται οι άνθρωποι...

2008-01-24T02:20:00.000-08:00

news.nationalgeographic.com/news/2008/01/080117-kite-video-ap.html

Τα κακάρωσε ο Χιθ Λέτζερ...

2008-01-23T23:05:00.000-08:00

...ρε το μαλάκα!

Ανάποδη ζωή

2008-01-23T20:22:00.000-08:00

Ένα από τα πιο μυρωδάτα μέλια του τελευταίου μήνα μου χάρισε ένα χαμόγελο (μα τι ποιητικός) και όρεξη για ιστολόγηση. Αντιγράφω και πεστάρω [άρα ποστάρω]:

Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΜΑΚΡΙΝΟ ΤΑΞΙΔΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ.ΑΣΕ
ΠΟΥ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΚΙΟΛΑΣ..» Ανώνυμος

ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ
ΑΝΑΠΟΔΟΣ.
ΑΡΧΙΚΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΖΕΣΑΙ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΣΤΗΝ
ΓΗ 90 ΧΡΟΝΩΝ.
ΜΕΤΑ ΖΕΙΣ ΣΕ ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ , ΒΛΕΠΕΙΣ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΤΟ ΣΩΜΑ
ΣΟΥ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΝΕΤΑΙ, ΒΓΑΖΕΙΣ ΑΣΠΡΑ ΜΑΛΛΙΑ ΩΣΠΟΥ ΓΙΝΕΣΑΙ
65 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΣΕ ΔΙΩΧΝΟΥΝ.
ΠΗΓΑΙΝΕΙΣ ΣΤΟ ΕΤΟΙΜΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΣΟΥ ΟΠΟΥ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ
ΜΙΑ ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ, ΔΥΟ ΣΠΙΤΙΑ KAI 3
ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ
ΕΡΓΑΖΕΣΑΙ ΓΙΑ ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΣΟΥ ΟΛΟΕΝΑ
ΠΥΚΝΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΜΑΥΡΙΖΟΥΝ, ΤΑ ΠΕΡΙΤΑ ΚΙΛΑ ΦΕΥΓΟΥΝ ΜΟΝΑ
ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΑ 25 ΣΟΥ ΑΦΟΤΟΥ ΕΧΕΙΣ ΒΓΑΛΕΙ ΟΛΑ ΣΟΥ ΤΑ
ΓΟΥΣΤΑ ΜΕ ΤΑΞΙΔΙΑ, ΨΩΝΙΑ, ΓΝΩΡΙΜ I ΕΣ, ΠΗΓΑΙΝΕΙΣ ΠΙΑ
ΝΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ
ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΕΙΣ.
ΤΟΤΕ ΞΕΚΙΝΑΣ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ , ΤΟ ΡΙΧΝΕΙΣ ΣΤΑ ΠΑΡΤΥ,
ΣΤΟ ΣΕΞ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ, ΚΑΙ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΠΙΑ ΓΙΑ ΤΟ
ΛΥΚΕΙΟ.
ΕΚΕΙ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΟΥ ΣΧΕΣΗ ΟΠΟΥ ΠΕΡΝΑΣ
ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΑ ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ Η
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ.
ΜΕΤΑ ΓΙΝΕΣΑΙ ΠΑΙΔΙ, ΠΑΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ , ΤΟ ΣΕΞ ΚΑΙ ΤΑ
ΛΕΦΤΑ ΔΕΝ ΣΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΠΙΑ, ΠΑΙΖΕΙΣ ΣΤΙΣ ΑΛΑΝΕΣ
ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΝΥΧΤΩΣΕΙ, ΚΑΝΕΙΣ ΒΛΑΚΕΙΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΣΟΥ,
ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΠΙΑ ΕΥΘΥΝΕΣ.
ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΓΙΝΕΣΑΙ ΜΩΡΟ , ΟΛΟΙ ΣΕ ΦΡΟΝΤΙΖΟΥΝ, ΣΕ
ΑΓΑΠΟΥΝ ΚΑΙ ΣΟΥ ΦΕΡΝΟΥΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΑ. ΣΤΑΜΑΤΑΣ
ΝΑ ΜΙΛΑΣ..ΕΧΕΙΣ ΠΕΙ ΠΙΑ ΑΡΚΕΤΑ...
ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΣΟΥ ΟΠΟΥ ΠΕΡΝΑΣ
ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ ΕΝΝΕΑ ΜΗΝΕΣ ΣΟΥ ΚΟΛΥΜΠΩΝΤΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ
ΚΑΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΞΑΦΝΙΚΑ ΜΙΑ ΜΕΡΑ.
ΤΕΛΕΙΩΝΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΣΟΥ ΜΕ ΕΝΑΝ ΟΡΓΑΣΜΟ...

ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ??

Καφέεεεεες με τη σέσουλα

2008-01-23T20:11:00.000-08:00

LOS ANGELES (Reuters) - Starbucks Corp is testing $1 coffee and free refills in its Seattle outlets as the global gourmet coffee chain grapples with slower consumer spending and rising competition from fast-food rivals.

τέτοια να βλέπουν και οι φραπετέριες μπας κ δούμε μείωση τιμών...

Να τα΄χαμε και στην Ελλάδα...

2008-01-22T13:59:00.001-08:00

"Net2Phone, Inc. will be sponsoring a contest for computer science students to develop web applications that interoperate with Net2Phone's new initiative, PICUP: The Personal Internet Communications Unification Project. An informational session with Net2Phone's CEO & CTO will be held Tuesday, February 11 from 2PM-3PM in Maxwell Dworkin 123.

"Code It Own It '08" will accept entries through the semester, with a deadline of June 30, 2008.Contestants will be asked to create web communications applications using the PICUP infrastructure, with the objective of expanding the range of interoperating tools and services available to PICUP users. Students may work alone or in groups; they will retain all rights to their work, and will be eligible for awards totaling up to $50,000 in cash and prizes. Interested students should visit www.picup.com for more information."

Tilegrafima [stop]

2008-01-17T13:57:00.000-08:00

Lamont library. Stop

Karterouli - Kouretas. Stop

Diplo swipe kartas. Stop

Katasxesi kartas. Stop

Frouros - Kouretas synomilia. Stop

Apotelesma miden. Stop

Amerikanoi malakes. Stop

POLY MALAKES. Stop

Γονείς!

2008-01-16T09:17:00.000-08:00

Το πανεπιστήμιο εδώ συνεχίζει να με εντυπωσιάζει και να μου δείχνει [δυστυχώς] ποιές είναι οι διαφορές που κάνουν τη διαφορά από σύστημα σε σύστημα...

Dear Current and Expectant Parents,

The Graduate Student Council and Harvard Graduate Women in Science and
Engineering (HGWISE) are working together with GSAS to develop a formal and
equitable policy for parental leave for graduate students. The first step
toward this goal is to present facts and numbers to GSAS that illustrate the
financial and institutional challenges facing new graduate student parents. We
ask you to help us towards this end by completing the appropriate survey at the
links below.

Survey for Mothers (~45 minutes)
[link]

Survey for Fathers (~30 minutes)
[link]

Each individual should only complete one survey, but if both parents are in
GSAS, both are encouraged to reply, if possible.

We will collect the responses on Monday, January 28th.

Please address any questions or concerns to K.R. at [link]

Thank you very much for your time and attention,
The Joint Student Committee on Parental Accommodation

Ελλάδα μου όμορφη

2008-01-15T16:50:00.000-08:00

αχχααχααχαχααχχα...

...το 'φχαριστήθηκα!!!!!!!!!!!!

Πι. Ες. Τώρα που βρήκα την Πολυξένη, μένει να βρω και τον μικρό Άλεξ (ο οποίος αν ζούσε αυτή τη στιγμή θα κόντευε να τελειώσει το πανεπιστήμιο...)

Update: Ελλάδα = Πολιτισμός = Πολυξένη

Εξήγηση: είμαι χαρούμενος γιατί πήρα την πολυπόθητη υπογραφή ώστε να μπορέσω να αποφοιτήσω κ διασκεδάζω ( δηλαδή αποσπώ) τον εαυτό μου με υπερ-παραγωγές τέταρτου τύπου (σ.σ. κοιτάξτε πώς πετάει τις πατάτες στο 2:08...)

Mias kai piasame tin kouventa...

2008-01-14T04:48:00.000-08:00

Ehw kaei to xerw. Toulaxiston as prokypsei kati thetiko apo auto. Parathetw loipon mia paragrapho apo tin Wikipedia pou mou fanike exairetika endiaferousa. Anaferetai se mia xwra pou episis mou fainetai exairetika endiaferousa (einai i legomeni Pagoxwra). Idou loipon:

Energy

Renewable energy provides over 70% of the nation's primary energy. Over 99% of the country's electricity is produced from hydropower and geothermal energy, and the country expects to be energy-independent by 2050. The country's largest geothermal power plant is located in Nesjavellir, while the Kárahnjúkar dam will be the country's largest hydroelectric power plant. However, Icelanders still emit 10.0 tonnes of CO2 equivalent of greenhouse gasses per capita, higher than for example France and Spain. This can be explained with the great use of personal transport in Iceland. Iceland is the only nation in the world that has filling stations dispensing hydrogen fuel for cars powered by fuel cells. It is also one of only a few nations currently capable of producing hydrogen in adequate quantities at reasonable cost, because Iceland has plentiful geothermal energy.

Λεφτά...

2008-01-13T15:31:00.000-08:00

Θα δώσουμε λεφτά στους φτωχούς.

Πεινάει ο κόσμος.

Έλα, πάρε, πάρε.

Πόσο θες ώστε τον μαύρο να ψηφίσεις και την άσπρη να μαυρίσεις?
75 δισεκατομμύρια να τ'αφήσω?...

Ελπίδα...

2008-01-13T15:23:00.001-08:00

GE to double investments in renewable energy

By Francesco Guerrera in New York
Published: January 13 2008 22:02 | Last updated: January 13 2008 22:02

General Electric will on Monday announce plans to double its investments in renewable energies to $6bn by 2010 in the latest sign of a push by big companies to capitalise on concerns over global warming and pollution.

The financial arm of the US conglomerate believes that within two years alternative sources such as wind and solar power will account for almost a quarter of its total investments in energy and water, up from 10 per cent in 2006.

Από φαϊνάνσιαλ τάιμς ντοτ κομ.
Σας φιλώ γλυκά

Afierwmeno stin kura Soula tin apthanousa...

2008-01-09T14:40:00.000-08:00

Sto methysi mou apanw to maxairwsa to xaro,
twra klaigontas rwtaw:
"tis psychis tis to kantavri
poios tha erthei na to parei?"

Z

2008-01-08T22:25:00.000-08:00

Diavaza sti vivliothiki (sto ypogeio A). Shkwthika gia dialeimma. Sta rafia tou prwtou ypogeiou yparxoun ektos twn vivliwn kai optikoakoustiko yliko (CD, Vinylia, videotapes, DVD).

Pairnw tainia, kathomai se adeio ypologisti, mou dinoun akoustika kai vlepw to Z tou Costa Gavra.
Proskynaw tainia. Proskynaw panepistimio. Kouretinho2 = entypwsiasmenos^2 (ki auto kammeno asteio)

Paw pali sto ypogeio. Ta terata perimenoun na xylodarthoun.

Y.Gou.1 Eixa shmera kai ta atyxa mou. Mia Vraziliana pou mou tin epese ala troteza...
Y.Gou.2 "Les crapules pullulent et polluent, veulent me faire avaler la pillule" apo McSolaar, to thimithika tora me ta gallika tis tainias

49 λέξεις για το χιόνι

2008-01-08T00:11:00.000-08:00

Μόλις είδα το "49 λέξεις για το χιόνι" του Εξάντα. Είναι καταπληκτικό.
Μετά το τέλος της ταινίας-ντοκυμανταίρ, νοιώθω τόσο συγκινημένος και συναισθηματικά φορτισμένος που αν είχα γκόμενα σίγουρα θα κάναμε έρωτα (όχι σεξ). Επειδή όμως δεν έχω γκόμενα θα πάω στη Λαμόντ να διαβάσω...

Ο Τζο, ο χωρατατζής

2008-01-07T22:29:00.000-08:00

Σκεφτόμουν κάποια στιγμή να γράψω ένα κειμενάκι αφιερωμένο στον Τζο Μπλιστάιν (ο καμμένος καρα-καμμένος γκικ νερντ [και τα λοιπά] καθηγητής του Stat210) που στέλνει ανά φάσεις κάτι μέλια που με κάνουν να μαζεύω το σαγόνι μου από την αναπάντεχη καΐλα.

Το τελευταίο του μέλι με [εξ]ώθησε (ευτυχώς όχι στην πορνεία) να μην περιμένω άλλο. Ο άνθρωπος δεν παλεύεται. Στο μέλι -εκτός των άλλων- έγραφε:
Happy 7D8 to all!

Έλεος δηλαδή. Έ-λ-ε-ο-ς.

Υ.Γου. Όποιος το καταλάβει, είναι και αυτός καμμένος. Ευτυχώς εγώ το έπιασα με τη δεύτερη...

Πέρσθηκα/πέρστηκα

2008-01-05T22:11:00.000-08:00

Ήμουν στη Λαμόντ και διάβαζα και κατάφερα να λύσω μία άσκηση στο μάθημα με τους Σουγκλάκους (ζωή σε λόγου μας) και τα λοιπά θηρία και η χαρά μου ήταν τόση που ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας.

Όμως δεν θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω την έκφραση 'έκλασα στη χαρά' γιατί δεν είμαι ο πρώτος τυχο-τυχών (πρόπογος του τουτα-γχαμών που είχε μαρκαλέψει τη μεγάλη κόρη του τουτα-γαμών με αποτέλεσμα να μπει το γάμμα [το γράμμα] στο επώνυμο της οικογενείας καθώς η έννοια "τουτα-γαμών" θεωρούταν πολύ πρόστυχη εκείνη την εποχή...).

Από τη Λαμόντ μέχρι το Μάξγουελ Ντουόρκιν λοιπόν προσπαθούσα να βρω τον αόριστο του ρήματος "πέρδομαι"...

Σε μια στιγμή εξαιρετικής διαύγειας πνεύματος συνειδητοποίησα/ (ξανα)ανακάλυψα/ επανέφερα στη μνήμη μου τον κανόνα: που-βου-φου, του-δου-θου, κου-γου-χου μαζί με παραδείγματα ρημάτων όπως το ψεύδομαι, πρήζομαι, βάφομαι κ.τ.λ.
Ύστερα από ολιγόλεπτη σκέψη (στην οποία είχα επιδοθεί παράλληλα με το βάδισμα [δύο τάσξ ταυτόχρονα!]) επιβεβαίωσα το γλωσσολογικό μου εύρημα, γι'αυτό και βρίσκομαι πλέον στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσω μία λέξη-πρόταση-έκφραση άγνωστη ακόμα και στον Γούγλη(!) :

Πέρστηκα στη χαρά

Η έκφραση αυτή εκφράζει με λόγιο τρόπο την ψυχολογική μου ανάταση όταν γρονθοκόπησα το τέρας του-Στατ-του-τεν. Αχρείαστο να πω πως η λέξη/έκφραση καθίσταται πάραυτα διαθέσιμη στο αναγνωστικό κοινό.

Ίσως κάποιοι από εσάς αυτή τη στιγμή να έχουν περστεί στο γέλιο...
ίσως κάποιοι ακόμα να το σκέφτονται σοβαρά (προσπαθώντας να επιβεβαιώσουν το γλωσσολογική ορθότητα)...
ίσως η Μάκης να παραμιλά "καλά, του Κουρέτα του τον σιδερώνουνε" (τον ζουρλομανδύα)...

το μόνο σίγουρο είναι πως έχω αρχίσει να καίω φλάτζες. Περίοδος.

Αφιερωμένο στον Μπάρακ

2008-01-04T16:13:00.000-08:00

Τα'σπασε ο μαυρούλης. Δείτε το, αξίζει:

Το δικό μας παιδί

2008-01-03T19:51:00.000-08:00

Ο συμπαθητικός μαυρούλης Μπάρακ Ομπάμα (Barack Obama) με το 96% των καταγεγραμμένων ψήφων στην πολιτεία της Άϊοα (Iowa) κερδίζει κατα κράτος την πρώην πρώτη κυρία Χίλαρυ Κλίντον (Hillary Clinton).

Η Αμερική ζει ιστορικές στιγμές (το ανέκδοτο "μαύρος πρόεδρος" ήταν το αμερικανικό αντίστοιχο του ελληνικού -παρωχημένο πλέον- "αλβανός τουρίστας")

Και τέλος για όσους νομίζουν ότι ο μαυρούκος είναι κάποιος τυχαίος: Ο κύριος Ομπάμα είναι απόφοιτος του Χάρβαρντ [εξ ου και ο τίτλος "το δικό μας παιδί"] ενώ η Χίλαρυ είναι απόφοιτος του Γέιλ (νωρίτερα βέβαια είχε φοιτήσει στο Γουέλσλυ κόλετζ της Βοστόνης [ναι, ναι, έχω πάει], γεγονός που εξηγεί τις λεσβειακές της τάσεις).

Συμπέρασμα: το φάγαμε το Γέηλ πάλι. Όχι, που μας κουνιούνται...

Μα-(λα)-κά-κο

2008-01-03T10:44:00.000-08:00

Πόσο θα πάει η ταρίφα πια? Μα 16 λεπτά ξεψειρίσματος?

μακάκο - μακάκο

Μπάρα & Λάδια

2008-01-02T17:26:00.001-08:00

"Να μην πηγαίνεις στις μπάρες. Εκεί πάνε μόνο πουτάνες και εγκληματίες"
(μπάρα[γκρίνγκλις] = μπαρ[ελλ.] = bar[αγγλ.])

"Ξυπνήσανε οι Ρώσοι τώρα και ξεκινάνε φασαρίες. Σου λένε: 'γιατί να παίρνουν οι Αμερικανοί όλα τα λάδια? Θέλουμε κι εμείς...'"
(λάδι[γκρινγκλις] = πετρέλαιο[ελλ.] = oil[αγγλ.])
Σημείωση: ο ενικός αριθμός είναι αδόκιμος (με την έννοια του πετρελαίου). 'Λάδι' σημαίνει κατά βάση λάδι φαγητού, ενώ αν θες να αναφερθείς στο πετρέλαιο πρέπει να χρησιμοποιήσεις πληθυντικό.

the terminal (η ταινία)

2008-01-02T16:55:00.000-08:00

Το μπάσι (από Χάρτφορντ Μπόστον) θα ταξίδευε για 110 λεπτά.
Το μούβι θα έπαιζε για 128 λεπτά.

Το τέλος προφανώς το χάσαμε...
Ο οδηγός ήταν προφανώς μλκς...

Ένα μιλφέιγ χωρίς το έιγ

2007-12-30T23:55:00.000-08:00

Βγήκα απ'του Άθανς έχοντας πιει τον εορταστικό μου φραπέ και έχοντας γρονθοκοπήσει τα και γρονθοκοπηθεί από τα στατιστικά θηρία... (θα σου δείξω εγώ σέντραλ λίμιτ θίορεμ, θα δεις τι θα πάθεις)

Εκεί που περίμενα το πράσινο τρένο είδα ένα μιλφέιγ χωρίς το έιγ να με τσεκάρει έξω. "Έχει πλάκα" σκέφτηκα...

Μπαίνοντας στο παναθηναϊκό υπέργειο, το μιλφέιγ χωρίς το έιγ μου έπιασε κουβέντα. Της έπιασα κι εγώ. Ήρθε από τη πολιτεία των λουλουδιών, ήρθε στην πολιτεία του μονόβελου τοξοβόλου Ινδιάνου. Ήρθε από τη ζέστη. Ήρθε στα κρύα. Ήθελε κάποιον να της ζεστάνει την καρδιά. Κατά προτίμηση ξυρισμένος νοστιμούλης νεαρός, με μαυρόμαλλο στήθος. Ο νεαρός θα της έβαζε μπουρλότο γιατί στο σπίτι ζει εκτός αυτού μόνο ο Kambucha ο οποίος είναι κυριολεκτικά 'χεσμένος' μέσ'τα ξύδια...

Μου έδειξε τις φωτογραφίες. Τι χρώματα! Τι ψάρια! Τι υπέροχο ενυδρείο! Μα υπάρχει γαλάζιος αστακός? Μα γιατί δεν μπαίνουμε στο ψητό?
-"Η φίλη μου είναι για ύπνο, εγώ δε γουστάρω να κοιμηθώ"
-"Μα γιατί δεν έρχεσαι μια βόλτα από την πλατεία του Γιαννάκη?"
-"Τι έχει εκεί? Είναι καλά"
-"Καλά είναι. Μη φοβάσαι. Θα σε ξεναγήσω εγώ..."

-"Μωρή κατεβαίνουμε. Είμαστε Κόπλεϊ"
-"I guess not" μου λέει το μιλφέιγ

Πατάω ένα κουμπί και βγαίνει μια χοντρή?
Εγώ δεν πάτησα τίποτα... Γιατί αυτή βγήκε απ'το παναθηναϊκό βαγόνι?
Γιατί μου στέρησε το μιλφέιγ?
Πότε θα μου ξαναδοθεί η ευκαιρία για μιλφέιγ (και μάλιστα λουλουδάτο...)?
Γιατί γαμώτι?...

Πάλι καρούκου?

Δε ξέρω... δε ξέρω. Ούτε εγώ ούτε κανένας άλλος. Ο Ούρι στα ούγγρικα Γιούρι στα ρώσικα Γκέλερ από τη στιγμή που δε μου έφτιαξε τον καθρέφτη στο Lada, έχει πεθάνει στη συνείδησή μου. Δεν υπάρχει Ούρι Γκέλερ! Κανείς δεν ξέρει...

Ο καιρός θα δείξει. Για τώρα καταγράφω ένα ακόμα αδικοχαμένο μιλφέιγ χωρίς το έιγ.

Ζωή σε λόγου μας...

Υ.Γου. 1. Το παραπάνω κείμενο περιέχει κρυφά νοήματα και αστεία εσωτερικής κατανάλωσης. Σύμφωνα με καθηγήτριες του Αρσακείου εκτός των παραπάνω περιέχει σατανιστικά ανάποδα μηνύματα. Καθώς όμως οι επιστήμονες του Καλτεκ (που είναι φιλαράκια με τον Τζο "τον αντεροβγάλτη" Μπλιτζ-στάιν) δεν έχουν καταφέρει ακόμα να παίξουν ένα ιστολόγιο ανάποδα ούτε στις 33 ούτε στις 45 στροφές, το κοινό του ιστολόγου δεν θα χρειστεί τη βοήθεια των Stryper για να γλιτώσει απ'την κόλαση.

Υ.Γου. 2. Το κείμενο είναι ομολογουμένως εξίσου ακαταλαβίστικο με τα ποιήματα που μας μαθαίναν στο σχολείο. Το μόνο που δε σήκωνε αμφιβολία [καθώς όλη η τάξη πλην της καθηγήτριας (ποιος το ακούει όμως το τσουρέκι?) επιβεβαίωσε το νόημα] ήταν πως ο Ελύτης μαρκάλευε μικρά κοριτσάκια στους αιγιαλούς. Τέλος πάντων, όποιος πρώτος βρει το νόημα των παραπάνω είναι πανάξιο ψυχάκι και κερδίζει εισιτήριο διαρκείας για το ψυχιατρείο...
Όλα τα σχόλια είναι καλοδεχούμενα.

Υ. Γου. 3. "Σαν το κανόνι κούφια είν'η ζωή μας και βαριά" απήγγειλε ο Δρ Evil λέγοντας στο τέλος: "Ευχαριστώ. Κι αυτό δικό μου είναι"

Υ.Γου. 4. ΠΟΛΥ ΝΟΗΜΑ, ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΝΟΗΜΑ...

Υ.Γου. 5. Τα παραπάνω υστερόγραφα (και το κείμενο που προηγήθηκε) δεν γράφτηκε υπό την επήρρεια ναρκωτικών. Και να ήθελα δηλαδή, τώρα με τα Ζωνιανά δεν θα μπορούσα...

Καλές γιορτές κ.τ.λ...

2007-12-28T17:11:00.001-08:00

Παρασκευή 28 του μηνού, στο εργαστήριο και πάλι (με πλάνα για σινεμά όμως [Ου, γιε!, πάρτυ-ζώο... δε συμμαζεύομαι...])

Σε γενικές γραμμές έχω διάφορα να πω και να μοιραστώ, όμως αν αρχίσω να γράφω δεν θα τελειώνω, οπότε για να μη γίνω kouretinho σκέτο (από kouretinho2 που είμαι τώρα) θα αναφερθώ μόνο σε μία ιστορία. Η συγκεκριμένη ιστορία είναι από εκείνες που σε κάνουν να σκέφτεσαι "που ήρθα ρε π*^στη?". Λοιπόν, τα παίρνουμε από την αρχή.
Πρώτον: το αμερικάνικο φούτμπολ είναι από τα 3 πιο δημοφιλή αθλήματα στις ΗΠΑ.
Δεύτερον: η τοπική ομάδα (που εκπροσωπεί βέβαια όλη την περιοχή της Νέας Αγγλίας αλλά έχει ως έδρα της την Μασαχουσέτη) ονομάζεται "Οι Πατριώτες της Νέας Αγγλίας". Φανατισμός; να φάν' κι οι κότες...
Το σκηνικό με τους "πατριώτες" τώρα (για να μπαίνουμε στο ψητό σιγά-σιγά) είναι ότι από τα 15 παιχνίδια που έχουν παίξει δεν έχουν χάσει κανένα! Ή όπως το γράφουν εδώ στην αμερική, οι "πατριώτες" έχουν πετύχει το 15-0. Το 15 μηδέν απ'ότι έχω καταλάβει έχει ξαναεπιτευχθεί στο παρελθόν. Όχι όμως και το 16-0 που κυνηγάει η ομάδα της νέας Αγγλίας. Μιλάμε δηλαδή για μία ιστορική στιγμή καθώς οι "πατριώτες" το Σάββατο που μας έρχεται θα προσπαθήσουν να κάνουν αυτό που ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ ΟΜΑΔΑ δεν κατάφερε να κάνει από τότε του ξεκίνησε το american football...

Είναι φυσιολογικό λοιπόν (μιας και η χώρα δεν έχει προβλήματα να ασχοληθεί [Ιράκ? subprime crisis? φευ! αυτά είναι για τους άλλους]) που οι τηλεοράσεις έχουν βάλει τις "σάλπιγγες της μητρός τους παιανίζουσες" να παίζουν ολημερίς κι ολοβραδίς για τον ανεπανάληπτο (υπερβολές) θρίαμβο. Είναι επίσης αναμενόμενο εφημερίδες και ενημερωτικά σάιτ να κάνουν αναφορές στην ξέφρενη πορεία της ομάδας (βλ. Μπόστον ντοτ κομ). Είναι ακόμη λογικό ο λαουτζίκος να έχει πάθει παροξυσμό για το επικείμενο ρεκόρ 16-0 που πιθανότατα θα θέσουν για τις επόμενες γενεές οι "πατριώτες".

Εκεί όμως που λες "ε, όχι ρε φίλε, τώρα το παραξηλώσατε..." είναι όταν επεμβαίνει η ομοσπονδία για να ικανοποιήσει το δίκαιο αίτημα του λαού (λαουτζίκου κατά την προσωπική μου άποψη) να έχουν το δικαίωμα στην ιστορική στιγμή...

Τι εννοώ?

Εννοώ, ότι ο αγώνας καονικά μεταδίδεται από ένα κανάλι/δίκτυο (δεν ξέρω λεπτομέρειες, πάντως το ζουμί είναι πως μόνο λίγοι σταθμοί θα είχαν το δικαίωμα να καλύψουν/αναμεταδώσουν τον αγώνα). Μόνο ένα κομμάτι του λαού συνεπώς θα μπορούσε να παρακολουθήσει την ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ.
"Αδικία!" Σκέφτηκαν οι υπεύθυνοι."Όλοι οι αμερικάνοι πολίτες πρέπει να έχουν το δικαίωμα να ζήσουν αυτή τη συγκινητική/ανεπανάληπτη/ιστορική/"νοτ του μπι μιστ" στιγμή. Αποτέλεσμα?
Η ομοσπονδία επενέβη και επέτρεψε και σε άλλα κανάλια να αναμεταδώσουν τον αγώνα...

"Άρτον και θεάματα" λέγαν οι αρχαίοι "ποδόσφαιρο, το όπιο του λαού" λένε οι πιο πρόσφατοι. Δίκιο έχουνε κι οι δύο...

Κατά τ'άλλα, (γιορτές γαρ) θέλω επιτέλους να αποκαλύψω πως από μικρό παιδί ουδέποτε έπαψα να πιστεύω στην ύπαρξη του Άγιου Βασίλη. Ίσως είναι ένα όνειρο τρελό, όνειρο απατηλό που λέει κι ο Πουλόπουλος, όμως εγώ συνεχίζω να ελπίζω πως κάποια στιγμή θα έρθει ο Άγιο-Βασίλης στο σπίτι μου, και τότε θα γίνω εγώ πουλό-πουλος...

Αη Βασίλης 1:

Αη Βασίλης 2:
Αη Βασίλης 3:

Και τώρα, πριν ευχηθώ καλές γιορτές σε όλους και σε όλα, λέω να φέρω στην παρέα μας και τον καλό Χριστούλη (ε, χρονιάρες μέρες είναι...)

[άτσα, και κοινωνικό μήνυμα το kouretinho2...]

Καλές γιορτές λοιπόν σε όλους και σε όλα. Το δώρο μου σε όλους τους αναγνώστες είναι ένα τριπλό "γελοτοποιό" βιντεάκι. Όλα τα λεφτά είναι η περιγραφή του απεγνωσμένου τύπου που προσπαθεί να τερματίσει το Σούπερ Μάριο. Αυτά! Καλές γιορτές και πάλι.

Απολαύστε καΐλα τώρα (!!)

Freedom of speech

2007-12-19T21:15:00.001-08:00

Διάβαζα στο boston.com ένα άρθρο για τις καλύτερες ατάκες του 2007. Όπως αναμενόταν, η miss teen USA επάξια κατέκτησε μία θέση στη λίστα, με την ανεπανάληπτη απάντησή της σε μια [φαινομενικά] εύκολη ερώτηση:

Η ανθρώπινη βλακεία όντως δεν έχει όρια (όπως σωστά παρατήρησε ο Αϊνστάιν). Ευτυχώς το ίδιο ισχύει και για το ανθρώπινο χιούμορ:

Ο βασικός λόγος όμως που με οδήγησε να γράψω αυτό το ποστ δεν είναι η χαζή ξανθιά (που κέρδισε τη δεύτερη θέση στη λίστα "καλύτερη ατάκα 2007") αλλά ένας νεαρός από Γιουνιβέρσιτυ οφ Φλόριντα.
Βασικά, το είδα και ανατρίχιασα...
Αν κάποιος από εσάς έχει αντι-αμερικανικά αισθήματα, ας το δει κι αυτός για να αποκτήσει ένα ακόμη όπλο στο οπλοστάσιο των επιχειρημάτων του.

Σε τι να πρωτοαναφερθείς? Τι λεξιλόγιο να χρησιμοποιήσεις?
καταπίεση ?
καταπάτηση ?
προπαγάνδα ?
αστυνομοκρατία ?
εξουσία ?
βία ?

Δυστυχώς η ελληνική γλώσσα είναι αρκετή πλούσια ώστε να προσφέρει ποικίλους τρόπους περιγραφής του περιστατικού.

Τέλος, για να βγάλω το άχτι μου:
Μαλάκες Αμερικάνοι, μαλάκες αμερικάνοι, μαλάκες αμερικάνοι. Αει στο διάολο. Μας έχετε πρήξει τα @@ με το freedom of speech και το freedom of speech. Τέτοια ελευθερία να τη βάλετε στον κούλο σας και να πάτε να γαμηθείτε. Ηλίθιοι, κρετίνοι, που τον άλλον κοντεύουν να τον γαμήσουν οι αστυνομικοί και οι θεατές κάθονται και κοιτάνε. ΜΑ ΤΙ ΜΑΛΑΚΕΣ ΘΕΕ μου. Τι ζώα!
Τι μαλάκες! Τι ζώα!
Πειθήνιοι, μαλάκες, πρόβατα. Έτσι σκατιάδες κουραμπιέδες που είστε καλά κάνει το κράτος και σας ταΐζει την προπαγάνδα με τo φτιάρι του χιονιού. Γιατί θα την φάτε και θα γουστάρετε και θα ζητήσετε κι άλλη. ΖΩΑ...
Γιατί το μόνο που σας νοιάζει είναι πώς θα κάνετε περισσότερο σεξ και πώς θα μπορέσετε να πιείτε αλκοόλ πριν τα 21...
Άντε γεια. Γαμώ το σπιτάκι σας και τη μίζερη ζωή σας.

Dessert time malakes!

2007-12-14T16:12:00.000-08:00

Ο kouretinho2 έχει ψιλοκολλήσει με τις εξελίσεις και δεν ξέρει τι να γράψει και πώς να το ανακοινώσει. Πολλές καλές ιστολογο-κικές ιδέες έχουν περάσει απ'το μυαλό του όμως δεν ξέρει τι να πρωτοδιαλέξει. Για να μην το κουράζει άλλο όμως, δανείζεται την ατάκα που είχε πετάξει ένας ελληνοαμερικάνος του Stamford ("dessert time malakes") και ενημερώνει τους απανταχού αναγνώστες πως:
η τελευταία σειρά συνεντεύξεων με την κρέντιτ σουίς ήταν επιτυχής και πλέον περιμένει το courier να φέρει την επίσημη πρόταση, που θα υπογραφεί και θα επιστραφεί πάραυτα!

Γιαπωνία ρε φίλε... Γιαπωνία...

Γιατί? Γιατί έτσι μας αρέσει....................

Δώσε...

2007-12-13T16:28:00.000-08:00

Latest weather update, as December 13, 7.12 a.m., courtesy of Harvard
University Operations StormReady

- Storm 1 -
Today’s forecast has continued to deteriorate over the past 12 hours.
The Winter Storm Watch has been upgraded to a Heavy Snow Warning for the
majority of the State of Massachusetts , including the Greater Boston
Area. . The forecast snowfall from this event has increased again. At
this time, the National Weather Service is predicting 6"-10" of snowfall
. The greatest impact of this storm now focuses on the Massachusetts
Turnpike and the areas just to the South. These areas can expect pockets
of snowfall in excess of 10”-12”

The afternoon commute remains jeopardized. The leading edge of the storm
may enter our area between Noon and 1pm in the form of brief, but
intense, snow squalls. These may deposit approximately 1” of snow prior
to the main onslaught of the storm. The main snow showers will affect
the area between 3pm and 9pm. During this time, snow may fall at a rate
of up to 1"-3" per hour. Visibility will be extremely low during this
time period and public works may have difficulty maintaining the
roadways while the snow is falling at that rate.

- Storm 2 -
The second half of this one-two punch will arrive during the Saturday
overnight. This weekends Nor’easter looks to be taking a more northerly
track. This will result in Southern NH and Northwest Massachusetts
receiving the highest snowfalls. The entire state, however, remains at
risk for a major snowstorm (12”+). At this time, it appears that system
may begin to affect the area as early as early as 9pm Saturday night.
The storm should really get going in the early morning hours and will
remain with us throughout most of Sunday. There is a greater potential
for high winds to be associated with this storm, including gusts around
35mph. If the wind forecast increases, there is the potential for
Blizzard formation. This storm will require continued scrutiny.

Τόσο χιόνι πρώτη φορά...
Έχουμε ήδη ξεπεράσει τους 20-25 πόντους (σε μια μέρα) και συνεχίζουμε ακάθεκτοι. Άιντα λα φουμέντο και μαστουριόρε...

Παπούτσι από τον τόπο σου...

2007-12-09T00:49:00.000-08:00

Έτσι λέει η παροιμία, και κατά πάσα πιθανότητα έχει δίκιο. Ακούστε λοιπόν τι μου συνέβη:

Έχω πάει σε ένα πάρτυ που το διοργάνωνε ο Λεόντιος Πάπας, ο Δημήτρης Μπατζιλής, ο τρίτος Έλληνας συγκάτοικος και ο τέταρτος ελληνόφιλος συγκάτοικος των παραπάνω. Το δωμάτιο των παιδιών ήταν φίσκα. Πραγματικά φίσκα. Τόσο που δεν είχε χώρο να σταθείς όρθιος. Η ώρα περνούσε, ο Λεωνίδας ο δευτεροετής, έβαζε μουσική όπως πάντα (έπαιξε και το "Κάνε ντου" του υποχθόνιου) και όλα κυλούσαν φυσιολογικά: λίγο ποτό, καθόλου τσιγάρο, ερωτική ατμόσφαιρα υπό το μηδέν και ούτω καθεξής.

Καθώς όμως περνούσε η ώρα όμως, τα πράγματα άρχισαν να ξεφεύγουν. Η Ελληνίδα μπαργούμαν έπινε ένα ποτό για κάθε πέντε που σέρβιρε στον κοσμάκη (φυσικά και δεν ελέγθηκαν ταυτότητητες), ο κόσμος άρχισε να αραιώνει και να δίνει χώρο σε έκτρωπα, όπως εκείνο της λευκής κοπελιάς που φασωνόταν δίπλα στο παράθυρο με έναν μαύρο που -προφανώς- είχε μεγααααααλα προσόντα γιατί η κοπελιά έδειχνε τα απολαμβάνει την προσομοίωση περισσότερο απ'ότι απολαμβάνουν οι τσοντούδες το σεξ στις τσόντες (εγώ δεν έχω δει, έτσι μου έχουν πει οι φίλοι μου...)

Τέλοσπάντων, το θέμα είναι ότι εκεί που τα πράγματα είχαν πάρει "τον καλό το δρόμο", έρχεται σε μένα ο Κρίς Φρόιντιγκερ (ένας Βαυαρός διδακτωρικός φοιτητής φυσικής [μεγάλος πεφτάκιας, μουνάκιας, γυναικάκιας και δε συμμαζεύεται]) και μου λέει: "από 'δω η φίλη μου θέλει να της δείξεις πώς χορεύετε και να σου δείξει πως χορεύουν αυτοί". Εγώ αρχικά δεν καταλαβαίνω, αλλά η κοπέλα, έρχεται πάνω μου και αρχίζει -κυριολεκτικά- να μου κωλοτρίβεται. Μπαίνω λοιπόν στο νόημα, και σκέφτομαι ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να χάσω την αμερικανική παρθενιά μου. Γιατί η κοπέλα μπορεί να μην ήταν Νορβηγία, αλλά έχοντας παραδώσει τον Ράντκο Μλάντιτς ήταν μια αντίστοιχη Σερβία που πληρούσε όλα τα κριτήρια της "ένταξης" στην Ευρωπαϊκή οικογένεια. Για να μην τα πολυλογώ, τριβόμασταν, χορεύαμε, χορεύαμε, τριβόμασταν, ενώ εγώ στο μεταξύ είχα τσεκάρει ότι έσω του ρούχου δεν "επικρατούσε" εσώρουχο αλλά "το χάος", συνεπώς τα πράγματα έβαιναν κα[υ]λώς. Η κοπέλα στη συνέχεια ρωτάει αν έχω κουστουμάκια [profylaktikos] για τον κύριο, εγώ ευθύς αμέσως πάω και βρίσκω αυτά που είχαν οι διοργανωτές του πάρτυ κολλημένα στον τοίχο για διακόσμηση παύλα έκτακτες καταστάσεις και κατεβαίνω να περιμένω την κοπέλα να πάμε να περάσουμε μια νύχτα όλο "τρέλα". Η κοπέλα, το όνομα της οποίας δεν έμαθα ποτέ γιατί όταν τη ρώτησα, μου απάντησε αφοπλιστικά "does it matter?", πήγε στους φίλους της φόρεσε το μπουφάν της και προφανώς θα ερχόταν προς το μέρος μου να μου πει "έλα να πάμε σε τουά ού σε μουά για έξτρα ευχαρίστηση". Αντ'αυτού, η κοπέλα πήρε τους φίλους της και σηκώθηκε κι έφυγε από το πάρτυ χωρίς να μου πει ούτε καληνύχτα!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Αυτή η συμπεριφορά πραγματικά με ταρακούνησε. Σίγουρα με άφησε μαλάκα και στα κρύα του λουτρού, αλλά αυτό που με πειράζει δεν είναι ότι έχασα μια νύχτα όλο τρέλα. Αυτό που με πειράζει είναι η συμπεριφορά της σκουρόχρωμης καριόλας (συγγνώμη κι όλας). Στάνταρ ξενέρωσα τα κυβικά μου, έδωσα πίσω τα προφυλάκτικος που είχα δανειστεί, αλλά επίσης άρχισα να σκέφτομαι όλα τα κλασικά του τύπου "δεν θα καταλάβεις ποτέ τις γυναίκες", "τι σκατά συμβαίνει στην Αμερική", "αυτό το πράγμα Ελληνίδα δεν θα στο έκανε ποτέ" και όλα τα άλλα κλασικά [μη] εικονογραφημένα.

Το θέμα είναι ότι τόσο έχω ξενερώσει με την κοπέλα (γιατί το βράδυ μια χαρά το πέρασα αφότου έφυγε η ανισσόροπη) που το μόνο που θέλω είναι να τη βρω και να της αστράψω δυο σκαμπίλια να έχει να θυμάται. Δεν με πονάει το γεγονός ότι έχασα μια βραδιά όλο σεχ [ευτυχώς πριν έρθω στο Αμέρικα είχα ζήσει αρκετές καταστάσεις που με έκαναν να νοιώθω ότι έχω "ζήσει τη ζωή μου", συνεπώς το κόμπλεξ του αριθμού το έχω πλέον ξεπεράσει και πλέον κάνω (ή μήπως δεν κάνω?) σεχ για την ευχαρίστηση και όχι για να "διευρύνω τη λίστα"], αλλά αυτό που με πόνεσε ήταν η συμπεριφορά της κυρίας.

Το μόνο στο οποίο πλέον ελπίζω, είναι να μπορέσω να βρω τα στοιχεία της και να την δελεάσω να πάμε για καφέ στα αστροδολλάρια της γειτονιάς. Εκεί σκέφτομαι να της πληρώσω έναν iced caffe latte που κοστίζει 2.94 (ούτε σέντζι παραπάνω) και μπροστά στον κόσμο να της σκάσω δυο χαστούκες και να της πω "Άντε και --μπιπ-- --μπιπ-- --μπιπ--" (γαλλιστί: άντε και γαμήσου μωρή πουτάνα, αγγλιστί: go fuck yourself you fucking slut). Δεν θέλω τίποτα παραπάνω από την ανισσόροπη. Ακόμα κι αν μου δώσει αποδείξεις ότι θα περάσουμε δυο, τρεις, χίλιες δεκατρείς νύχτες όλο τρέλα, εγώ ακόμα και τότε θα της πω "άντε γ*μ*σ* μαλακισμένη, λες και εσένα περιμέναμε..."

Κατάλαβες δηλαδή. Έρχονται και μας την πέφτουν και μετά μας παρατάνε. Δηλαδή μα την Παναγία, πώς σκέφτονται αυτοί οι άνθρωποι? Πώς? Με ποιά λογική έκανε αυτό που έκανε? Άμα δεν γούσταρε μπορούσε να μην μου την πέσει εξαρχής...

Με ώθησε να γράψω ένα ποστ, είναι η αλήθεια, αλλά πέρα από αυτό τι νομίζει ότι έκανε? Τέσπα, τέλος ιστορίας, τέλος σκέψης. Αν καταφέρω να την σκαμπιλίσω τότε θα γράψω συνέχεια. Μέχρι τότε, bis bald [γνώρισα και μια κοπέλα (σοβαρή η συγκεκριμένη) από Δρέσδη σήμερα, και μου θύμισε κοπελίτσα και καταστροφές δευτέρου παγκοσμίου].

Άντε τσάο

Σκεφτείτε!

2007-12-06T19:08:00.000-08:00

Πάλι έχω ένα σωρό ιστορίες να διηγηθώ, καθώς όμως το μυαλό μου είναι [ψιλο-] πουρές από την κούραση και τη συνεχή σκέψη, αποφάσισα να γράψω ένα ποστ για να πετάξω το μπαλάκι σε άλλους.
Παρουσιάζω λοιπόν όλες τις σπαζοκεφαλιές που μου έθεσαν οι εξεταστές κατά τη διάρκεια των συνεντεύξεών μου.

Η απόσταση του Κολόμβου (BNP Paribas)
Έστω ότι στέκεσαι 10 μέτρα πάνω από τη γη (η απόσταση δηλαδή των ματιών σου από τη γη). Θεωρούμε ότι η γη είναι τέλεια σφαίρα.

Πόσο μακριά βλέπεις?

Τα καπέλα της ελευθερίας (δεν θυμάμαι ποιά εταιρία)
Έστω ότι βρισκόμαστε σε μία φυλακή. Στη φυλακή υπάρχουν 3 κρατούμενοι και 1 φύλακας. Ο φύλακας έχει ορεξούλες για παιδιαρίσματα [γιατί δεν του κάθεται η γυναίκα του] και λέει στους κρατούμενους: θα παίξουμε ένα παιχνιδάκι. Θα δώσω στον κάθε έναν από εσάς ένα καπέλο, το οποίο και θα φορέσετε αμέσως. Τα καπέλα σας θα έχουν είτε άσπρο χρώμα, είτε μαύρο. Συνολικά εγώ θα έχω στη διάθεσή μου 5 καπέλα, 3 εκ των οποίων άσπρα, και τα άλλα 2 μαύρα. Εσείς, αφού φορέσετε τα καπέλα σας, θα μπορείτε να βλέπετε το χρώμα των καπέλων των συγκρατούμενών σας, αλλά όχι το δικό σας. Επίσης θα ρωτήσω κάθε έναν από εσάς, ενώπιον των άλλων δύο, αν μπορεί να μαντέψει σωστά το χρώμα του δικού του καπέλου. Αν μαντέψετε σωστά, σας χαρίζω την ελευθερία σας. Προσοχή όμως: η απάντησή σας θα πρέπει να βασίζεται μοναχά στη λογική. Και για να σιγουρευτώ ότι δεν θα το παίξετε κουκουβάγια - χάρτης της Ευρώπης (η μοντέρνα εκδοχή του κορώνα - γράμματα που βασίζεται στις δύο όψεις του μονόευρου), σας λέω πως αν μαντέψετε λάθος, θα σας ρίξω στο κλουβί με τον Αλέξη Κούγια (δηλαδή θα θανατωθείτε).

Ρωτάει λοιπόν ο φύλακας τον πρώτο κρατούμενο. Ξέρεις τι χρώμα είναι το καπέλο σου? Όκι απαντάει αυτός (δεν ξέρει όμως ακόμα καλά ελληνικά γιατί είναι Αλβανός. Όχι όμως από τους παλιούς του Αλβανούς που ήρθαν πριν πολλά χρόνια και έχουν γίνει πλέον Έλληνες. Αλλά από τους άλλους, τους Κοσοβάρους που έχουν προβλήματα και φεύγουν γιατί δε γουστάρουν να λέγονται Σέρβοι).
Ρωτάει τον επόμενο. Εσύ ξέρεις? Όχι, ούτε εγώ ξέρω.
Καλά, λέει ο φύλακας, και πάει στον τρίτο. Εσύ τουλάχιστον ξέρεις? Εγώ ξέρω του λέει ο τρίτος. Το καπέλο μου έχει τάδε χρώμα. Και το λέει σωστά. Και κερδίζει την ελευθερία του. Και γλιτώνει και τον Κούγια.

Ερώτηση προς τον εξεταζόμενο: τί χρώμα ήταν το καπέλο του τρίτου κρατούμενου?

Ο καταχωρητής [αχ, αυτός ο καταχωρητής...] (G2 systems)
Έστω ότι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μόνο τις παρακάτω 3 εντολές.
Α -> Χ (μεταφέρει τα δεδομένα του καταχωρητή Α στον καταχωρητή Χ)
Α-Χ -> Α (μεταφέρει το αποτέλεσμα της πράξης Α -Χ στον καταχωρητή Χ)
Β -> Χ (μεταφέρει τα δεδομένα του καταχωρητή Β στον καταχωρητή Χ)

Πώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις παραπάνω εντολές για να εκτελέσουμε την πράξη Β -> Α (δηλαδή για να μεταφέρουμε τα περιεχόμενα/δεδομένα του Β στον Α) ?

Τα φυτίλια του Κουταλιανού (BNP Paribas)
Ο Κουταλιανός βαρέθηκε να μασάσει σίδερα και η γυναίκα του δεν έχει όρεξη να μαγειρέψει. Και επειδή όπως όλοι ξέρουμε,
"Κι αν μασάει σίδερα
και κάνει το λιοντάρι
στο τσαρδί του ο Κουταλιανός
τρέμει σαν το ψάρι
στην κυρά του μπρός
αχ πως τη φοβάται
ο φτωχός Κουταλιανός
συνεπώς το πρόβλημα είναι πως υπάρχει η περίπτωση να φάει εμάς! Ο μόνος τρόπος να γλιτώσουμε είναι να λύσουμε το γρίφο (γιατί ο Κουταλιανός δεν τρώει ποτέ ανθρώπους των γραμμάτων, των τεχνών και των επιστημών [έτσι του έχει πει η γυναίκα του]). Ο γρίφος έχει ως εξής: Μας δίνει ο Κουτ δύο φυτίλια και έναν αναπτήρα και μας ενημερώνει πως το κάθε φυτίλι καίγεται απ'άκρη σ'άκρη σε 1 ώρα ακριβώς. Τα φυτίλια όμως δεν καίγονται ομοιόμορφα (δηλαδή δεν μπορούμε να πούμε ότι όταν καεί το μισό φυτίλι θα έχει περάσει μισή ώρα).

Πώς μπορείς να χρησιμοποιήσεις τα φυτίλια και να τα κάψεις με τέτοιον τρόπο ώστε να χρονομετρήσεις 45 λεπτά ακριβώς?

Το γουίσκι (BNP Paribas)
Βασικά επειδή το προηγούμενο εγκεφαλο-παιχνίδισμα το ήξερα, ο εξεταστής από τη Γιαπωνία αποφάσισα να μου δώσει άλλο ένα. Και μου λέει:
Καθόμαστε οι δυό μας σε ένα τραπέζι και έχουμε ένα μπουκάλι γουίσκι (το γουίσκι είναι καλύτερο από το απλό ουίσκι. Ετυμολογικά προέρχεται από το γευστικό + ουίσκι > γουίσκι). Πίνω εγώ το μισό περιεχόμενο και σου το δίνω. Πίνεις εσύ το μισό από αυτό που έχει μέσα και μου το ξαναδίνεις. Ξαναπίνω εγώ το μισό από αυτό που μου έδωσες και συνεχίζουμε την κολοκυθιά (ναι, μάνα, έπαιξα την κολοκυθιά εγώ από τη Νέα Υόρκη, με τον head του fixed income technology από το Τόκυο. Αυτά τα πράγματα δεν έχουν ξαναγίνει...) μέχρι που δε μένει σταγόνα.
Τι ποσοστό από το μπουκάλι του γουίσκι ήπια εγώ και τι ποσοστό ήπιες εσύ?

Los profylaktikos (Mehmet)
Να και ένα πίνκυ (καθότι σεξουαλικού περιεχομένου) και μπρέην τήζερ που δεν μου έδωσαν σε καμία συνέντευξη και ούτε πρόκειται να μου δώσουν εκτός και αν πάω να δουλέψω μπάρμαν στο Άμστερνταμ.
Είναι δύο άντρες και δύο γυναίκες, όλοι με σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα. Συνολικά στην παρέα υπάρχουν δύο προφυλακτικά. Πώς μπορεί να πλαγιάσει (όπως πλάγιαζαν οι αρχαίοι Έλληνες στην Οδύσσεια και την Ιλιάδα. Αν μάθαμε κάτι από το σχολείο για τους προγόνους μας είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν γαμούσαν ποτέ, μόνο "πλάγιαζαν"...) ο κάθε άντρας με κάθε γυναίκα χωρίς κανείς από τους τέσσερις να μην κολλήσει καμία καινούργια ασθένεια?

Οι απαντήσεις αν κανείς ενδιαφερθεί, θα ακολουθήσουν στα σχόλια.

Υ.Γ. Ο καλύτερος γρίφος πάντως βρέθηκε αναδημοσιευμένος στο μπλογκ των "σάπιων" www.sapioi.gr/blog/?p=1010 Εν-τζόι (πώς λέμε Εν-σαλίβα;)

Τα string σας σκίστε... (Επίσημος ύμνος ΑΕΚ)

2007-12-03T10:47:00.000-08:00

ΑΕΚ-ΑΕΚ-ΑΕΚ

Αναστενάζουν τα γκολπόστ
και τα δοκάρια σπάζουν,
της Ένωσης οι αετοί
τα δίχτυα κομματιάζουν.

Εμπρός της ΑΕΚ παλικάρια
σουτάρετε και σπάστε τα δοκάρια
τα στρίνγκ σας σκίστε, την δόξα κατακτήστε,
νικήστε-νικήστε-νικήστε.
Τα στρίνγκ σας σκίστε, την δόξα κατακτήστε,
νικήστε-νικήστε-νικήστε.

ΑΕΚ-ΑΕΚ-ΑΕΚ:

posmotri mne v glaza

2007-12-02T19:24:00.000-08:00

Από χτες έχει τεθεί σε εφαρμογή η επιχείρηση με την κωδική ονομασία "Νεκρός φοιτητής". Το σχέδιο αυτό όπως μαρτυρά [μολονότι δεν θα έπρεπε] το όνομά του, σημαίνει ότι αποφάσισα να "πεθάνω" στο διάβασμα (για να γλιτώσω τον πούλο που προφήτεψε η καλή νεράιδα που ενεφανίσθη στον ύπνο μου τις προάλλες).
Δεν θα έπρεπε λοιπόν να γράφω στο ιστολόγιο, αλλά το κάνω. Γιατί; για δύο λόγους (που αμφότεροι με έκαναν να παραμιλάω)

Σκηνικό 1: Φυσικά προϊόντα
Πήγα σήμερα στα Macy's να αγοράσω κουστούμι για τις συνεντεύξεις [είχε μεγάλη ποικιλία όμως και κόμπλαρα, οπότε στο τέλος έφυγα με δύο παντελόνια...]. Άλλο όμως είναι το ζουμί, στο οποίο μάλιστα θα φτάσω χωρίς εισαγωγές και μουφο-κείμενα. Εκεί που όργωνα το μαγαζί (3 όροφοι) περπατώντας σε έναν από τους διαδρόμους, πέφτω πάνω σε ένα σταντ που έγραφε KORRES Natural Products.
"Τί διάολο" σκέφτομαι, "αυτή νόμιζα πως είναι ελληνική εταιρία" [φέρνοντας ταυτόχρονα στο νου μου, τα δύο χιλιάδες τριακόσια εβδομηντα τέσσερα φαρμακεία σε Πάτρα και Αθήνα (εκεί ζούσα τα τελευταία χρόνια πριν αυτοεξοριστώ (κατά τα πρότυπα του παλιού βιβλίου Ιστορίας) στο Χάρβαρντ) που μέσα σε μια χρονιά είχαν όλα αποκτήσει το αυτοκόλλητο "Κορρές - Φυσικά Προϊόντα"]. Κοιτάω καλύτερα, βλέπω τις ετικετούλες σε αγγλικά και ελληνικά, βεβαιώνομαι πως πρόκειται για την ίδια διαβολική εταιρία (τόσο ραγδαία εξάπλωση είχαν μόνο τα Starbucks, μήπως είναι πάλι δουλειά του Dr. Evil?), χαζεύω λίγο κάτι "βούτυρα σώματος" (και απορούν μετά μερικές βλαμένες γιατί τα παιδιά τους γίνονται βουτυρομπεμπέδες...) και φεύγω.
Το δίδαγμα της βραδιάς ήταν ένα "Κορρές και πάσης Ελλάδος" --> "Korres και πάσης υφηλίου"

Σκηνικό 2: Κάλος στο κορμί, κάλλος στον εγκέφαλο
Έχω πάει (αργότερα την ίδια μέρα) στα CVS να αγοράσω Γατοράδια για τον Στηβ [που περίμενε καρτερικά να τελειώσει ο Νοέμβριος για να λήξει η περίοδος επιβεβλημένης αποχής από το πόκερ για να μπορέσει να παίξει άλλη μία παρτίδα στο γραφείο...], προφυλακτικά για τον Χαμίντ [ο οποίος μάλλον είχε ξεχάσει με τι μοιάζουν και έτσι είπε να δώσει πέντε προσανάματα για τρία μπαλονάκια (δεν θα έχουν άλλη χρήση, πιστέψτε με)] και γάλα για τον φραπέ μου [που ελπίζω να με κρατήσει ξύπνιο για πολλέεεεεεες ώρες ακόμη (αφού όπως είπα παραπάνω η επιχείρηση Νεκρός φοιτητής έχει ξεκινήσει)].
Εκεί όμως που περπατούσα στο φρεσκοστρωμένο χιονάκι, και λίγο πριν μπω μέσα στο Εμ-Ντι, είδα κάτι κορμιά (γυναικεία πάντα) να παίζουν χαρωπά. Τρεις κορασίδες, όλες με εσώρουχα, μαγιό ή στη χειρότερη με εσωρουχικά σορτσάκια, βρίσκονταν στο πρώην γρασίδι (γιατί τώρα έχει "καεί" από την παγωνιά) και παιχνίδιζαν με ένα πλαστικό μπαστούνι και μία μπάλα (κάτι σαν μπέηζμπολ δηλαδή). Η μία από τις τρεις ήταν πάνω σε ένα ξύλινο τραπέζι (από αυτά τα μεγάλα με τα ενσωματωμένα παγκο-καθίσματα που συνήθως βρίσκεις σε κατασκηνώσεις/εξοχές/καταφύγια) η δεύτερη κρατούσε το μπαστούνι (προσπαθώντας να χτυπήσει το μπαλάκι) και η τρίτη έβγαζε φωτογραφίες (κάνανε βέβαια και ροτέησιον για να μη βαριούνται...). Βλέποντας εγώ τα συμπαθή τετράποδα, δεν μπόρεσα να κρατηθώ και πήγα προς το μέρος τους έχοντας μόνο μια ερώτηση να κάνω "πώς μπορώ να πάρω τις φωτογραφίες" (έστω και μία ρε αδερφέ να σου στείλω έτσι για δώρο γενεθλίων!). Πήγα, τις ρώτησα, τις χαχάνισα με την απλότητα και την ευθύτητά μου, εισέπραξα ένα "όχι, ούτε στο φατσο-βιβλίο δεν θα μπουν", και επέστρεψα στο γραφείο μου να κλάψω τη μοίρα μου και να επιστρέψω στο σχέδιο παγκόσμιας ηγεμονίας [επιπέδου Πίνκυ και Μπρέην] "Νεκρός φοιτητής".

Υ.Γ. Ο τίτλος είναι άκυρος, στα ρώσικα σημαίνει "κοίτα με στα μάτια" και δεν ξέρω πώς μου ήρθε. Ίσως επειδή άκουσα μια Ρωσίδα (εβδομήντα χρονών) στα Macy's να μιλάει στο γιο της. Τον αφιερώνω όμως (τον τίτλο) στον Π. που προσπαθεί να πλευρίσει μια ρωσόφωνη από τα Λιόσια... (ό,τι να'ναι μαλάκα σ'αυτή τη ζωή, ό,τι να'ναι. Και μην αρχίσω να σκέφτομαι τώρα τον άλλο Π. που παραλίγο να πηδήξει μια ολόκληρη οικογένεια [οικογένεια = μάνα + κόρη] γιατί τότε η συζήτηση ξεφεύγει...)

Αστείο...

2007-12-02T15:54:00.000-08:00

H BNP Paribas που πριν μερικές εβδομάδες με είχε ρωτήσει 'κάτι αστείο' κατά τη διάρκεια της συνέντευξής μου, τώρα με κάλεσε στη Νέα Υόρκη για video conference με τους Γιαπωνέζους.
Αυτή τη φορά τους έχω καλύτερο ανέκδοτο (πάλι από τον Παπαράτσι):

Μετά από ένα ναυάγιο οι μόνοι επιζώντες είναι 5 άντρες και μία γυναίκα. Το νησί στο οποίο ξεβράζονται παρέχει όλα τα αγαθά του Κυρίου, εκτός σεξ. Έτσι αναπόφευκτα προκύπτει κάποια στιγμή και αυτό το θέμα. Αποφασίζουν, λοιπόν, να πηγαίνει η γυναίκα κάθε βδομάδα και με έναν. Έτσι προκύπτει σεξ κάθε 5 βδομάδες για τον καθένα και εξασφαλίζεται η ποικιλία για την γυναίκα. Όλα δουλεύουν ρολόι μέχρι την στιγμή που η γυναίκα πεθαίνει.
Την πρώτη βδομάδα τα πράγματα είναι δύσκολα. Την δεύτερη περίεργα. Την τρίτη αποκαρδιωτικά. Την τέταρτη τρομαχτικά. Την πέμπτη αποκρουστικά. Ε, την έκτη την έθαψαν...

Όνειρο ήταν...

2007-11-27T18:10:00.000-08:00

...και πάει. Πού όμως? Πάει Γιαπωνία ή πάει περίπατο? Ντε ξέρω καρντιά μου. Μακάρι νά'ξερα.

Μίλαγα εκεί με μια κυράτσα (από τη Ν.Αφρική) και τα λέγαμε ωραία, και πρέπει να με γούσταρε (επαγγελματικά πάντα μιλώντας) και μετά από 40 λεπτά (τον καρκίνο θα βγάλω με τόσες συνεντεύξεις [τέτοιο όγκο ούτε ο Χριστόδουλος]) με έδωσε στον επικεφαλής ο οποίος με ρώτησε (ξανά μανά) πόσο κάνει δεκαπέντε στον κύβο, και αφού τον εντυπωσίασα με την απάντηση (γιατί την ήξερα από πριν [χαχα ας γελάσω]) συνεχίσαμε να μιλάμε για την εταιρία , τις μπίζνες, το μέλλον, τις δυνατότητες και άλλα παραμύθια.

Στο τέλος το κλείσαμε και αυτός πήγε στη δουλειά του και εγώ ακόμα περιμένω...

Το επόμενο ποστ που θα περιλαμβάνει την απάντηση της Κρέντιτ Σουίς θα γραφτεί υπό την επήρεια μέθης. Είτε εορταστικής (λόγω Γιαπωνίας) είτε ληθο-ποιητικής [πολύ ψαγμένη λέξη] (λόγω Περιπάτου)

Αδελάντε!

24 ώρες από το όνειρο

2007-11-26T19:53:00.000-08:00

Χτες ήταν η μέρα που θα κρίνονταν όλα. Ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα...

Το τηλεφώνημα από το Τόκυο πράγματι ήρθε, το μισάωρο στη Βοστώνη πράγματι έφυγε.

Με τον αμερικάνο υπάλληλο της credit-suisse τα λέγαμε μια χαρά, η ώρα περνούσε και εγώ κρατούσα με επιτυχία το 0 στην άμυνα (ο Γάλλος μου είχε πει πως δεν χρειάζεται να σκοράρω, αρκεί να μη δεχτώ γκολ και θα σηκώσω κύπελλο)

Εκεί στο τέλος όμως είπε ο αμερικάνος κάτι που με έκανε να ξενερώσω τα μαλλιοκέφαλά μου: "Μπορεί να σου κάνουμε κι άλλη συνέντευξη με τεχνικές ερωτήσεις. Σε κάθε περίπτωση όμως θα επικοινωνήσουμε σύντομα μαζί σου"

Τώρα είμαι σε φάση που οι άνθρωποι της credit suisse "με έχουν επικοινωνήσει" και έχουμε κανονίσει την τελευταία και φαρμακερή συνέντευξη. Εις αύριον τα σπουδαία λοιπόν. Σε -λιγότερο από- 24 ώρες

Άιντα (λα φουμέντο και μαστουριόρε με τε γκομενέτε) να δούμε τι θα γίνει...

Greek Bazooka

2007-11-20T00:05:00.000-08:00

Zorba...

Mykonos...

Retsina...

Baklava...

BAZOOKA!

Πι.Ες. Αστόρια. Σε δυο μερούλες. Τέλος. Το κατάλαβα απ'τη φωνή...

Βοήθεια

2007-11-19T10:26:00.000-08:00

Ίσως είναι αργά, αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Ίσως κάποιος μπορεί ακόμα να βοηθήσει:

http://www.inout.gr/showthread.php?t=17007

Έτσι, για να ευθυμήσουμε...

2007-11-15T16:44:00.000-08:00

Επειδή πολύ έχουμε σοβαρέψει τώρα τελευταία, και επειδή το γέλιο κάνει καλό, ορίστε μια διακωμώδηση της κατάστασης στην οποία θα βρίσκομαι αν πάρω φάιναλ όφερ από τους γιαπωνέζους (πι.ες προσέξτε το σάκε στο 2:35)

Γιαουζάκι, γιαποτάκι, γιαμπανάκι

2007-11-12T02:19:00.000-08:00

Εν συντομία:
Έχοντας περάσει 13 ώρες την Παρασκευή και άλλες τόσες το Σάββατο στο γιαπωνέζικο career fair, μπορώ να πω πως είμαι πλέον με το ένα πόδι Τόκυο. Μη γίνει καμιά μαλακία φοβάμαι της τελευταίας στιγμής μόνο... Κατά τ'άλλα, η ανατροφοδότηση ήταν εξαιρετικά θετική ;-)

Αναφορικά με το μυστήριο του κτηνώδους βανδαλισμού (ή μήπως της βανδαλώδους κτηνωδίας?) στο κτίριο Maxwell Dworkin, αυτό λύθηκε επιτέλους...
Το ζωντανό που ξήλωσε [ράφια], έσκισε [αφίσες], αναποδογύρισε [τραπέζια], έσπασε, ξεκάρφωσε, και γενικά έγινε βεζίρης στη θέση του βεζίρη [όπου βεζίρης βάλτε 'διάβολος της Τασμανίας'], αποδείχτηκε πως ήταν ένας πιωμένος Τούρκος διδακτωρικός. Και για να μιλήσω λίγο όπως μιλάνε στα κανάλια: "Τον ήξερα δύο χρόνια. Ήταν πολύ καλό παιδί. Δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι θα διέπραττε τέτοια κτηνωδία... Λιγομίλητος, φιλικός, μαζεμένος. Δεν ξέρω τι έγινε"

Ξανά στα του γιαπωνέζικου φόρουμ, νοιώθω πως πρέπει να μοιραστώ με τους φίλους Τσαμπίκους, την πιο γειά-σου συνέντευξη που θα μπορούσε κανείς να περιμένει από Γάλλο interviewer για θέση στην Παρί [-μπα...]: Έχοντας με τα χίλια ζόρια απαντήσει την ερώτηση του Γάλλου "πόσο μακριά στην επιφάνεια της γης βλέπεις άμα τα μάτια σου βρίσκονται 10m από την επιφάνεια?", και έχοντας περάσει τουλάχιστον ένα 20λεπτο δημιουργικής [γκουχ-γκουφ ελληνιστί, καφ-καφ αγγλιστί] σκέψης, γυρίζει ο Γάλλος και μου λέει: tell me a joke! [...] Σοβαρά, μου κάνει, tell me a joke!...
"Δε γαμείς που δε γαμείς, τουλάχιστον δεν πάς για ψάρεμα?"σκέφτηκε ο Κουρετίνιο2 και τον αρχίζει:
Είναι ο σατανιστής και πάει την κοπέλα του βόλτα, πού αλλού, στη σπηλιά του Νταβέλη. Βράδυ όπως είναι μπαίνουν στην σπηλιά, ο τύπος κρατάει ένα κερί... Σκέτο θρίλερ...
- Αγάπη μου, φοβάμαι! Λέει η κοπέλα.
- Εσύ φοβάσαι; Τι να πω και εγώ που μετά θα πρέπει να γυρίσω μόνος μου...

Έτσι, για να μη ζούμε με ψευδαισθήσεις ότι θα μπορέσω ποτέ να σοβαρευτώ...

Ένα πριν το τέλος, να πω πως η σημερινή μέρα είναι ορόσημο, αφού περπατώντας το βράδυ προς το σπίτι διαπίστωσα ότι το νερό στο πεζοδρόμιο δεν ήταν πια νερό αλλά πάγος. Μπρρρρρρ.... Χειμώνας, χουχούλιασμα, αγκαλίτσα αλλά όχι φιλάκι [όπως είπε μια Γιαπωνέζα στον άλλο Ελληνάρα που έψαχνε μεθ'εμού (τά'σπασα ε?) για δουλειά στο Τόκυο] και ό,τι ήθελε προκύψει...

Τέλος, να πω ότι πλέον έχω γίνει άντρας. Προσωπικά δεν είναι ο στρατός που με βοήθησε σε αυτή τη μετάβαση αλλά η Αμερική. Γιατί, μην ξεχνάμε πως "άντρας δεν είναι αυτός που δεν τον έχει πάρει ποτέ, άντρας είναι αυτός που τον πήρε και δεν του άρεσε". Και εγώ έχω αδιαμφισβήτητα γαμηθεί εδώ στο Αμέρικα, και σε καμία περίπτωση δεν θα έλεγα πως το ευχαριστήθηκα. Συνεπώς, σύμφωνα με τον παραπάνω ορισμό, είμαι και επίσημα πλέον άντρας...

Ένα μετά το τέλος. Με ρωτάει ο -άλλος- Γάλλος στο δείπνο,
-"έχεις κοπέλα",
-"όχι",
-"ίσως γι'αυτό είσαι τόσο ευέλικτος"
-"Χαχα" γελάω εγώ και μετά του λέω
-"ίσως γι'αυτό δεν έχω κοπέλα, επειδή είμαι τόσο ευέλικτος..."

Άντε τσίου

Πι.Ες. Ψάξτε στη σουλήνα για shark vs octopus. Αν-μπι-τότε-λίβαμπλ θέαμα...

Ανάκαμψη

2007-11-08T22:08:00.000-08:00

Μετά τον πάτο που έπιασα την περασμένη εβδομάδα, νοιώθω πως τα πράγματα σιγά-σιγά βελτιώνονται. Λίγο το ότι ξαναμπήκα σε πρόγραμμα, λίγο ότι μου πέρασε η τενοντίτιδα, λίγο οι δύο συνεντεύξεις που έρχονται τις επόμενες βδομάδες, αρχίζω να πιστεύω ότι τελικά "γυρίζει ο τροχός"...
Δυστυχώς όμως συνειδητοποιώ ότι παρότι έχω τόσα πράγματα να γράψω (χαρβαρντιανό πτυχίο του Κληφ στα λατινικά [τί Ποζεριά!], η προσπάθεια των Νταν-Τζανγκ να 'ανοίξουν' το κεφάλι μιας Τουρκάλας για να της βάλουν γνώσεις, το Energy policy group και οι βλέψεις μιας παρέας 20χρονων να επηρεάσουν τη νομοθεσία της αμερικανικού κράτους) και να μοιραστώ με όλους τους Τσαμπίκους της σελίδας τούτης, ο χρόνος μου πρέπει να "επενδυθεί" με άλλους τρόπους και άλλη λογική.
Δεν ξέρω κατά πόσο θα έχω το μυαλό μου στο kouretinho2 (όσο περνάει ο καιρός τόσο απομακρύνομαι από την ιδιότητα του blogger), αυτό που μπορώ ωστόσο με βεβαιότητα να εκφράσω, είναι ότι αν όλα πάνε κατ'ευχήν, τότε το kouretinho3 θα τα σπάει...

Άντε ciou και να προσέχετε

Cake Tare

Υ.Γ. Μάνα, κόψε τους λαϊκισμούς. Η-μέλια του τύπου "είσαι ο καλύτερος, δεν ξέρουν αυτοί, είναι μαλάκηδες, δε σε θέλουν μία, δεν τους θέλεις δέκα" με κάνουν να μειδιώ...

Ναδίρ

2007-11-03T07:40:00.000-07:00

Έχω πλέον φτάσει στο κατώτατο σημείο. Ντρέπομαι και να περιγράψω την κατάντια μου. Όλα μα όλα αυτή τη βδομάδα πάνε στραβά. Από τις δουλειές, τις συνεντεύξεις, τα μαθήματα, τη διπλωματική, τις σχέσεις μου με τους καθηγητές, όλα... Μόνο στα συναισθηματικά δεν αντιμετωπίζω πρόβλημα (ίσως βέβαια επειδή δεν έχω συναισθηματικά...). Το μόνο που μένει είναι να έρθει μια άγνωστη κοπέλα στο δρόμο και να μου πει "χωρίζουμε!"

Μιλάμε για τέτοιο σημείο εξαθλίωσης... Τόσο χαμηλά μόνο εγώ και οι Ανουνάκι (οι Ανουνάκι είναι ερπετόμορφη φυλή εξωγήινων οι οποίοι κατά πολλούς είναι οι δημιουργοί του ανθρώπινου γένους και είναι αυτοί που μας κυβερνούν μέχρι και σήμερα)

Σουρεάλ συζητήσεις και σφυριχτά γιαούρτια

2007-11-02T02:34:00.000-07:00

Και πειδή κανένα κείμενο δεν μπορεί να αποτυπώσει την πραγματικότητα καλύτερα από τον προφορικό [ή σχεδόν προφορικό λόγο] ο Κουρετίνιο2 παρουσιάζει έναν διάλογο αρκετά αντιπροσωπευτικό της τωρινής κατάστασης:

me: ξέρω, ξέρω

μλκ, πόσες απορρίψεις μπορεί να σηκώσει ένας άνθρωπος?

Ρουσλάνα: gia pes

ti egine re?

me: πόσα χαστούκια μπορεί να μετρήσει μέσα σε ένα μήνα

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Ρουσλάνα: ti simainei ayto?

me: με παίρνουν απο δουλειές..

και μου λένε, "και γαμώ το βιογραφικό σας κύριε Κουρέτα"

όμως είστε ο πιο αδύναμος κρίκος

λυπούμαστε,

ΤΟΝ ΠΟΥΛΟ

Ρουσλάνα: nai alla skepsou oti den ftais esu

ftaiei pou den eisia amerikanos

me: ναι αλλά ο κώλος μου ακόμα πονάει...

ο ελληνικός μου κώλος

Ρουσλάνα: mporei na mhn vreis sthn ameriki douleia alla kapou allou stas eurwpas

:-)

me: έκανα τηλεφωνική συνέντευξη με Goldman Sachs

από Γιαπωνία

Ρουσλάνα: kai?

me: διάβασε το μπλογκ

Ρουσλάνα: okok
kouragia re paidi

oloi gamiontai sthn arxi alla meta

NAAAAAAAAAAAAA

ta lefta

me to tsouvali

me: χαχαχα

σκατά, μλκ, θα πάω στο Βουτζά να καλλιεργώ ντομάτες και ελιές

Ρουσλάνα: oxi re

etsi elege kai o axilleas

kai meta thn vrike thn akri

me: βιολογικές ρε, ξέρεις τι λεφτά έχουν?

Ρουσλάνα: ligo prin thn autoktonia

kala se ayto exeis dikio!

me: χωρίς λιπάσματα και χαζομάρες

[...]
me: ψάχνω για δουλειά όπως έλεγα στο Μάκη

Ρουσλάνα: einai gamhmenh periodos gia olous

nai mou to pe

ypomonh

me: τότε σας στέλνω την αρνητιική μου ενέργεια για να'χετε κι εσείς λίγη

Ρουσλάνα: xa

Υ.Γ. το όνομα Ρουσλάνα είναι φανταστικό και ουδεμία σχέση έχει με πραγματικά πρόσωπα ή καταστάσεις. (Παρ'ότι κάποτε είχα γνωρίσει μια Ρουσλάνα που ήταν και πολύ μανούλι...)
Υ.Υ.Γ. Στραπάτσο σφυρίζει, Κουρετίνιο ραπίζει (κατά τα πρότυπα του ευφάνταστου εκείνου συνθήματος που ήταν γραμμένο σε τοίχο του Technical University of Crete και έγραφε "Γιαούρτι σφυρίζει, το Σκιαδά ασπρίζει"...)

Top secret papar-yes

2007-10-31T14:49:00.000-07:00

Και επειδή όλοι έχουν μάθει πλέον ότι ψάχνω σαν τρελός για δουλειά, όλοι δίνουν ό,τι συμβουλές μπορούν.

Ο Πράμπαχαν -ο ΙνδoΑμερικάνος- με τη σειρά του μου άνοιξε τα μάτια μιλώντας μου για μια εταιρία (www.bbn.com) που χρειάζεται ανθρώπους με τις δικές μου γνώσεις και υπόβαθρο.

Μπήκα κι εγώ στο σάιτ και διαπίστωσα ότι πράγματι
υπήρχαν τόσες πολλές θέσεις...
ανοιχτές για όλους...
ένοιωθα ευλογημένος...
και χαρούμενος...
και δικαιωμένος...

Αλλά εκεί που διάβαζα απορροφημένος την περιγραφή της θέσης άρχισα να ακούω έναν περίεργο θόρυβο. Από το βάθος, κάπου εκεί μακριά, μπορούσα να ακούσω ένα σφύριγμα, έναν ήχο παράξενο που όλο και δυνάμωνε...
Φσσσσσσσσ...ΠΑΦ! έκανε στο τέλος κόβοντάς μου μια αυτοκρατορική χαστούκα. Ήταν ουσιαστικά άλλο ένα στραπάτσο που ήρθε την κατάλληλη ώρα για να μου γαμήσει [κι άλλο?] την ψυχολογία και να μου πει "Έλα Αλέκο, ψάχνεις δουλειά στην Αμερική? Α,χαχαχαχαχαχα!"

Και για όσους δεν κατάλαβαν τι συμβαίνει, ιδού οι δύο γραμμές που έκαναν τη διαφορά:
"Candidates must be U.S. Citizens and eligible to obtain a DoD Secret Clearance, active clearances are highly desirable."

Εγώ πάντως μάνα να το ξέρεις, αφού εδώ δε με θέλουν θα πάω αλλού...

Πριν δυο μέρες για παράδειγμα με πήραν τηλέφωνο από μια χώρα μακρινή με πολλούς Γιαπωνέζους, τη λεγόμενη Γιαπωνία. Σ'αυτή τη χώρα που λές μάνα, ζούνε άνθρωποι αλλόκοτοι που δουλεύουν πολύ και κοιμούνται λίγο, γι'αυτό και είναι κίτρινοι (παρ'ότι γεννιούνται λευκοί). Επίσης πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους είναι λίγο χαζοί και όταν βγάλουν πολλά λεφτά πηγαίνουν και αγοράζουν πολυτελή αυτοκίνητα από την Ιαπωνία καθώς μπερδεύοντια και νομίζουν πως είναι εγχώρια προϊόντα, αλλά στην πραγματικότητα όλη αυτή η αντίληψη βασίζεται σε μια παρανόηση (καθώς τα αυτοκίνητα από τη μία χώρα λέγονται ιαπωνέζικα και από την άλλη γιαπωνέζικα...).

Τέλοσπάντων, το θέμα είναι ότι κάποιοι άνθρωποι από τη Γιαπωνία με πήραν τηλέφωνο και ενώ μου είπαν ότι θα μιλούσαμε για μισή-μια ώρα τελικά καταλήξαμε να μιλάμε για 2 ώρες στο τηλέφωνο. Οπότε, δύο είναι τα ενδεχόμενα, ή πέρασα στον επόμενο γύρο συντεντεύξεων ή οι άνθρωποι της εταιρίας βαριούνται να δουλέψουν. Και οι δύο περιπτώσεις εμένα καλές μου φαίνονται.

Υ.Γ. Στη Ρωσία δεν πάω. Δε με θέλουν. Αλλά και στην Αθήνα δεν έρχομαι. Ούτε αυτοί με θέλουν. Αφού έμαθαν πως με απέρριψαν οι Ρώσοι, απέσυραν κι εκείνοι το ενδιαφέρον τους...

Άρθρο, συνεντεύξεις και κόκκινες κάλτσες

2007-10-29T19:33:00.000-07:00

Είναι από εκείνες τις φορές που έχω νέα, έχω όρεξη να διηγηθώ, έχω και καλές ιδέες (προεπεξεργασμένες) για τη συγγραφή του πόστ. Δυστυχώς όμως δεν έχω χρόνο...
Περνάω λοιπόν σε μια ξερή καταγραφή των γεγονότων που σημάδεψαν τη μέρα μου:

Αρχικά είχαμε την υποτιθέμενη αλλαγή της ώρας (γιατί στην πραγματικότητα δεν υπήρχε καμία αλλαγή...) που παραλίγο να στοιχίσει τη συνέντευξη με τη Μπι.Σι.Τζι. (να βλέπεις Κουρετίνιο ξυρισμένο, γραβατωμένο, σακακιωμένο, πουκαμισμένο να τρέχει στους δρόμους του Σόμερβιλ και του Κέημπριτζ στις 7:32 το πρωί επειδή νόμιζε πως η ώρα ήταν εξίμιση...) Για την ιστορία να αναφέρω πως έφτασα στο ξενοδοχείο στις 7:59 ενώ το ραντεβού μου ήταν για τις 8:00...Οι συνεντεύξεις (γιατί ήταν με δύο ξεχωριστά άτομα) ήταν αρκετά διαφορετικές. Στη μία γάμησα, στην άλλη τα γάμησα... (τι σου κάνει ένα άρθρο, ε?...)

Τώρα πάντως που έχω πάρει το κόλεϊ (ράτσα κολάϊ δεν υπάρχει) με τις συνεντεύξεις, κανόνισα και μια τηλεφωνική με έναν Γιαπωνέζο για μια δουλειά στη Γιαπωνία. Μέχρι το τέλος της βδομάδας θα ξέρουμε τι θα γίνει και μ'αυτό.

Το καλύτερο νέο όμως ήρθε από τη Μπι.Σι.Τζι Ελλάς, στην οποία είχα κάνει αίτηση πριν κάτι βδομάδες. Το συγκεκριμένο τμήμα λοιπόν με κάλεσε για τον πρώτο γύρο, ενημερώνοντάς με παράλληλα πως μου πληρώνουν και τα μεταφορικά!! [Μάνα ετοίμασε φαγητό, eco me, eco me]

Κατα τ'άλλα, έκανα και ένα ντου (κατά τα πρότυπα του Υποχθόνιου [υπονοούμενο πολύ ψαγμένο]) σε ένα συνέδριο καθαρής ενέργειας, έτσι, μπας και...

Τέλος, νοιώθω υποχρεωμένος να αναφέρω πως οι Κόκκινες Κάλτσες κατέκτησαν το πρωτάθλημα μπέηζμπολ σκουπίζοντας αυτά τα κουλάδια τους Κολοράντο Ρόκιζ με 4-0, και όλη η Βοστώνη έχει παρακρούσει...

Στο στήθος μου μη φοβηθείς...

2007-10-23T19:46:00.000-07:00

...μαχαίρι να καρφώσεις (Ρέμος για όσους δεν ξέρουν)

Πώς μου ήρθε? Να:

DA: MIT student stabbed by ex-girlfriend

A 20-year-old Wellesley College student is under arrest for allegedly stabbing her ex-boyfriend several times last night at MIT. Authorities say the victim woke to the suspect slashing away at him.

The Middlesex District Attorney’s office reports Anna Tang was arrested today and later arraigned on charges of armed assault with intent to murder and home invasion (dorm invasion). She’s being held pending a dangerousness hearing.

The DA says Tang went to MIT last night and stabbed her ex-boyfriend “multiple times” while he slept. The victim, bleeding “profusely,” was found at 6:28 this morning. The suspect was also discovered in the same dorm with her jacket covered in blood, the DA reports, and with a “buck” knife in her backpack.

The victim is being treated in a Boston hospital. We’re working on this story.

Πηγές:
boston herald
boston.com
the boston channel

Λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά:
1. Το ΜΙΤ απέχει από το Χάρβαρντ ένα τσιγάρο δρόμο (δυο στάσεις με το μετρό)
2. Το Wellesley είναι το πανεπιστήμιο θηλέων που σπούδασε ο μεγαλύτερος τάρανδος της ιστορίας (Χίλαρυ Κλίντον)
3. Καλύτερα το "Παθιασμένες καλόγριες" παρά το "Παθιασμένες κινέζες"...

Ατέλειωτες ευκαιρίες (μέρος δεύτερο)

2007-10-22T20:42:00.000-07:00

Είπαμε, στην Αμερική μας δίνονται σπουδαίες ευκαιρίες. Σήμερα για παράδειγμα το παρακάτω η-μέλι μας ενημέρωσε για την οντισιόν του Beauty and the Geek...

Subject: [ES-Grads] BEAUTY AND THE GEEK casting call in Boston
Hi,
I was asked to forward this to you.
Thanks
Tricia
*********************************************************************

BEAUTY AND THE GEEK

IS CASTING SEASON 5!!!
ARE YOU A BEAUTY AND THINK YOU CAN HELP A GEEK?
ARE YOU A GEEK AND WANT TO HELP A BEAUTY?

COME TO OUR OPEN CALL!

SATURDAY, Nov. 3rd 2007

1 Boylston Pl
Boston, MA 02116
2pm – 9pm
617.351.7000

Τα'παμε ρε!

Σαββατόβραδο

2007-10-20T21:44:00.001-07:00

Της ζωής μου τα Σαββάτα έχουν χρώμα γκριζερό...

Μετά από μια όχι και τόσο αποδοτική μέρα, έχοντας όμως παρευρεθεί σε μια άκρως ενδιαφέρουσα εκδήλωση που διοργάνωσε το ελληνικό Προξενείο με τη συνδρομή του Hellenic Business Network (κατά τη διάρκεια της οποίας μάλιστα είχα την τύχη να γνωρίσω κάποιους ωραίους εμαϊτήδες και την τιμή να συνομιλήσω με τον Manolis Kellis) ήρθε η ώρα να ανεβάσω τα μανίκια και να αρχίσω την προετοιμασία για την συνέντευξη με την BCG (αν επιθυμώ δηλαδή να μην σπαταλήσω βλακωδώς τη μοναδική ευκαιρία που μου δίνεται για αξιοπρεπή δουλειά στη Ρωσσία [ναι, με δύο σίγμα γιατί έχω άποψη]).

Ή όπως χαρακτηριστικά έφη Bartzoulianos "Για μια βδομάδα ξέχνα και μπλογκ και μαθήματα και γκόμενες..."

Τσε Βεντιάμο, που λέει και ο συγκάτοικος

Υ.Γ. Εγώ γιατί δεν είμαι μισός-μισός? Ο Ιταλός είναι στην πραγματικότητα μισός Ιταλός, μισός Βούλγαρος, η νέα συγκάτοικος [βιβλίο Ανδρουλάκη] είναι μισή Αμερικάνα, μισή Φιλιππινέζα, ο άλλος συγκάτοικος που ετοιμάζεται να φύγει, είναι Ταϊβανέζος μεγαλωμένος στον Καναδά, εγώ... εγώ γιατί είμαι Έλληνας από Έλληνες γονείς? Vraiment très banal...

Ζωούλα

2007-10-17T19:27:00.001-07:00

Μερικές φορές νοιώθεις ακριβώς σαν τους μαχητές των ηλεκτρονικών μπλιμπλικίων (Γκόλνετ Άξ, Ντάμπλ Ντράγκον κι έτσι [για μας που είμαστε παλιές καραβάνες]):
Τρώς απανωτά χαστούκια, βλέπεις ότι δεν τα βγάζεις πέρα, συνεχίζεις να μαζεύεις καρπαζιές από ολούθε και παρατηρείς τη μπάρα με τη ζωή σου να πηγαίνει από το πράσινο στο κίτρινο και από το κίτρινο στο κόκκινο...
Τότε όμως είναι που έρχεται μια στιγμή που βλέπεις μια φράουλα(!) στο κέντρο της πίστας. Τρέχεις, τρέχεις, τρέχεις κι όταν περάσεις από πάνω της παρατηρείς με ανακούφιση τη ζωή σου να επανέρχεται σε "πράσινα" επίπεδα.

Αυτό συνέβη και σε μένα όταν η BCG με ενημέρωσε πως πάω για συνέντευξη!

Συνεπώς: Ηθικό; Ακμαιότατο! (με τους Σάκη Μπουλά, Δημήτρη Πιατά, Ρένο Χαραλαμπίδη, Γιάννη Ζουγανέλη, Θάλεια Ματίκα)

Υ.Γ. Και για όσους νομίζουν ότι υπάρχει -πλέον- το ενδεχόμενο να μείνω Αμερική, ας ξεκαθαρίσω ότι η θέση είναι στη Μόσχα...

Εγγονός - Γιαγιά

2007-10-15T04:43:00.000-07:00

Από τα καλύτερα η-μέλια που έχουν φτάσει τον τελευταίο καιρό:

- Εγγονός: Γιαγιά, μήπως είδες τα χάπια μου? Γράφανε LSD πάνω...
- Γιαγιά: Άσε μας μωρέ με τα χάπια! Τους πράσινους δράκους στην κουζίνα τους είδες?

Κορυφή...

Δικαίωμα στην έκφραση και περίεργοι Ασιάτες

2007-10-12T14:38:00.000-07:00

Δύο θέματα:
1. Μετά από εύστοχη παρατήρηση της μάνας-κουρετίνιο, ο ιστολόγος συνειδητοποίησε ότι το μπλογκ δεν επέτρεπε ανώνυμα σχόλια. Τώρα όμως... Τώρα ο καθείς μπορεί να γράψει άφοβα κι ανώνυμα ένα σχόλιο, μια παρατήρηση, μια μπαρούφα (ρε αδερφέ)

2. Όσο περνάει ο καιρός και όσο κάνω παρέα με ασιάτες, τόσο διαμορφώνω την άποψη ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι προβληματικοί. Το τελευταίο χτύπημα ήρθε από τον συγκάτοικο [τον Τόνυ] του οποίου ξαφνικά του ήρθε περίοδος ότι θέλει να φύγει από το σπίτι...
Μου αράδιασε διάφορες δικαιολογίες για τον δρόμο που έχει φασαρία, για το πρόγραμμά μας που είναι ασύμβατο (γιατί εγώ συνήθως γυρνάω στις 3 το βράδυ κι αυτός κοιμάται από τις 11), για τ'ότι έβλεπε το σπίτι ως βραχυπρόθεσμη λύση, ότι θέλει να μείνει για αρκετό καιρό με ανθρώπους που ξέρει κι ότι εγώ θα φύγω σύντομα και κάτι τέτοια. Εν ολίγοις παπαρ-yes.

Αν αποδειχτεί δε, ότι στράβωσε επειδή δεν τσέκαρε μαζί μου τον Ιταλό [νέο] συγκάτοικο που θα πάρει το δωμάτιο του Κληφ (καθώς ο Τόνυ είχε πάει Καναδά) τότε θα είναι και μεγάλη αδερφή. Αλλά θα μου πεις, δεν τα'βλεπες? Δεν άνοιγες τα μάτια σου νωρίτερα?
Ναι, έπρεπε να το'χω καταλάβει. Από το πρώτο βράδυ μάλιστα, τότε που τον είδα στο σπίτι με τις πιτζαμούλες του. Φλώρος σκέφτηκα ο νέος συγκάτοικος, αλλά με τον καιρό η γνώμη μου άλλαξε και θεωρούσα ότι ήταν 'εντάξει παιδί' μέχρι που μού'σκασε το νέο...

Τι να πεις, ρε π*, τί να πεις; Λες και δε μου φτάναν τα προβλήματα... Δε γ*μ*τ* όμως, κι αυτό θα περάσει...

Υ.Γ. Ταϊβανέζικης καταγωγής είναι ο λίαν συντόμως πρώην συγκάτοικος. Γαλλοαναθρεμμένος (κατά την καναδική βερζιόν) στο Μοντρεάλ. Να ξέρουμε δηλαδή ποιόν κατηγορούμε.

Δικαίωμα στην καΐλα

2007-10-10T01:47:00.000-07:00

Μέλι, μελάτο, μυρωδάτο (ρωσο-εβραϊκής προέλευσης) έφτασε και ενημέρωσε:
[μάνα μην μπεις στον κόπο να το διαβάσεις, δεν θα καταλάβεις...]

Dear all,
We will be meeting as usual tomorrow at 9am in MD 221. Our speaker tomorrow will be Keigo Hirakawa. The title of his talk is: ``FOURIER AND FILTERBANK ANALYSES OF SIGNAL-DEPENDENT NOISE''. This is joint work with Xiao-Li Meng. The abstract is reproduced below, be there or be adaptively decomposed in a noncoherent hierarchical manner so that even your family won't be able to learn your correlation structure from the few remaining samples...

Γιατί δικαίωμα στην καΐλα έχουν όλοι, όχι μόνο οι κομπιουτεράδες. Αβάντι Μαέστρο!

Υ.Γ. έλα, δώσε, μη μασάς [28 πλέον οι αιτήσεις]

Τα καλά πανεπιστήμια...

2007-10-09T15:45:00.000-07:00

...ενδιαφέρονται για τους φοιτητές τους

Ηλεκτρονικό μέλι κατέφτασε και ενημέρωσε:

Subject: Harvard College Summer Activities Survey -- Submit to Win an 8GB iPod touch

Dear Harvard College students:

In our continuing effort to develop programming, activities, and tools to support your short- and long-term academic and career goals, I would appreciate it if you would share with us information about what you did this past summer. We have developed a brief survey that we hope will give us insights to how we can better serve you in identifying and successfully realizing your summer break goals.

The survey may be found at:
http://www.ocs.fas.harvard.edu/forms/SASsurvey.cgi.

Those who complete and submit the survey before midnight, October 24, 2007, will be entered in a drawing for a brand new 8GB IPod touch. A few small second-place prizes will also be awarded. To ensure the accuracy of your information and to be eligible for the drawing, please submit only once.

Many thanks for your help.

Bill Wright-Swadel
Director of Career Services

[The survey captures your Harvard ID by having you log in with your PIN (you might not see the login if you have your automatic PIN login feature checked). We then use the ID #s to randomly select and contact the winners.]

Άντε και στην Ελλάδα...

Κλείσαμε τις 25

2007-10-08T15:20:00.000-07:00

Αν τα νέα θα πρέπει να θεωρηθούν καλά ή κακά, είναι κάτι τελείως υποκειμενικό. Αυτό που δεν χωρά αμφισβήτηση καμιά είναι το γεγονός ότι έφτασα αισίως τις 25 αιτήσεις για δουλειά...

Σύμφωνα με τον Κουρετινιο-αδελφό (μέγας Σύμβουλας), "αν δεν φτάσεις τις 40-50 μην περιμένεις να δεις προκοπή.."

Άντε να τις κατοστήσω να δούμε τί θα δούμε.

Υ.Γ. Μετά τις 100 αποτυχημένες προσπάθεις, το ενδεχόμενο επιστροφής έχει απόδοση 1,15 [θα πάμε ταμείο ή θα πάμε κουβά?] ενώ μετά τις 143 αποτυχημένες επιστρέφω Ελλάδα, νυμφεύομαι την εκλεκτή της καρδιάς μου, πάω στρατό [εννιάμηνο γιατί θα είμαι παντρεμένος] και ζω μέσ'τη μιζέρια (ή μπορεί και όχι...)

Γίναμε Σικάγο...

2007-10-06T13:37:00.001-07:00

Ηλεκτρονικό μέλι κατέφτασε και ενημέρωσε:

Subject: Harvard University Police Department Community Advisory
COMMUNITY ADVISORY

Armed Robbery

Broadway and Highland Avenue, Cambridge

On Saturday, October 6, 2007 Friday, a male graduate student and a nonaffiliated male reported to the Cambridge Police Department that they were the victims of an armed robbery at the corner of Broadway and Highland Avenue at approximately 12:05 AM. The two victims were approached by two unidentified males. One of the males pulled a handgun and demanded the victims' money and cell phones. The victims complied with the offender's demands and handed over their property. The victims were not injured and did not require medical attention.

The victims were unable to provide a detailed description of the suspect.

Because this incident did not occur on Harvard University property, it is being investigated by the Cambridge Police Department. If anyone has any information regarding this incident, please contact the Cambridge Police Department, Criminal Investigation Division at 617-349-3370.

If at any time you observe any type of suspicious activity or have been the victim of a violent crime, regardless of the location of the incident, please notify the Harvard University Police Department immediately at 617-495-1212.

The Harvard University Police Department reminds community members to be vigilant while walking throughout campus and surrounding areas both during the day and at night and to take the appropriate precautions, such as walking with others and utilizing the shuttle bus and evening van service whenever possible. Students, faculty, and staff also may call the Harvard University Police Department at 617-495-1212 if they believe they are in danger while waiting for transportation due to the hour or circumstance.

The Harvard University Police Department will assist with transportation whenever appropriate. (Additional escort and transportation information can be found at http://www.hupd.harvard.edu/prevention_escorts.php)

Persons should avoid talking on cell phones, listening to music, or walking too close to persons unnecessarily. If you suspect you are being followed, stay away from dimly lit areas and head for a store or building that you know to be open. Trust your instincts. If you feel uncomfortable about someone near you, head for a populated area and call the Harvard University Police Department. If you are approached by someone displaying a weapon and demanding your property, it is recommended that you comply with the request and not resist. For more detailed information on safety and security please read the Harvard University Police Department's "Playing it Safe" booklet, which can be found at http://www.hupd.harvard.edu/prevention_handbook.php

Please post, copy and distribute as of 1:00 PM, October 6, 2007. For questions about this advisory, please contact the Harvard University Police Department's Public Information Officer, Steven G. Catalano, at 617-495-9225 or by email at steven_catalano@harvard.edu.

Σικάγο γίναμε μάναααα...

Το χάνουμε...

2007-10-05T19:57:00.000-07:00

Καθηγητής του Χάρβαρντ έστειλε πριν λίγο το παρακάτω μέλι:

Hi all,

HW 3 has been posted and is 3 problems (but this does not mean that HW j will be j problems in the future). Have a good (long) weekend,

Μήπως έχουμε αρχίσει να το χάνουμε λιγάκι;...

Draper ντράπου

2007-10-04T15:27:00.000-07:00

Αυτόν τον καιρό ψάχνω για δουλειά. Γνωστό ήδη σε αρκετούς, τώρα δε σε ακόμα περισσότερους. Το τελευταίο σκηνικό έχει να κάνει με μια εταιρία που εδρεύει στο Cambridge δίπλα στο ΜΙΤ και απασχολεί ένα σωρό μηχανικούς (κυρίως ηλεκτρολόγους, μηχανολόγους ή μηχανικούς υπολογιστών) αλλά και μαθηματικούς και άλλους πολλούς.

Κοιτώντας το η-μέλι που είχε στείλει ένας group leader της εταιρίας στον υπεύθυνο καθηγητή μου, διαπίστωσα πως υπάρχουν πολλές θέσεις για ανθρώπους με ακριβώς το δικό μου μπακγκράουντ/πτυχία/γνώσεις. Ενθουσιάστηκα λοιπόν, έβαλα τα καλά μου και πήγα στο recruiting event που είχε οργανωθεί για να φέρει νέους υποψήφιους εργαζόμενους σε επαφή με τους υπευθύνους.

Να μην τα πολυλογώ το αποτελέσμα ήταν μια απίστευτη ξενέρα και ελεεινή χυλόπιτα. Ενώ η εταιρία ασχολείται με μια πληθώρα πρότζεκτ, επειδή κάποια από αυτά είναι τύπου αμυντικής βιομηχανίας [και επειδή βεβαίως-βεβαίως η εταιρία έχει συμβόλαιο με την αμερικανική κυβέρνηση] στην εταιρία δεν προσλαμβάνουν ανθρώπους αν δεν έχουν τουλάχιστον πράσινη κάρτα! Τζάμπα οι ερωτήσεις μου ["εσύ πώς δουλεύεις ρε φίλε, αφού είσαι Ιταλός?"], τζάμπα η επίκληση στη λογική [που-χου "θέλω να δουλέψω σε τομέα που θα απαιτεί πρόσβαση μόνο σε αναίσθητες πληροφορίες. Δεν θέλω να φτιάχνω πυραύλους. Δε ζητάω ψωμί, δουλειά ζητάω..."], τζάμπα η προσπάθεια...

Έφαγα πόρτα,
Ήπια μισή Κόκα-Κόλα [έτσι για να μάθουν] και
Έφυγα φορτωμένος.

Άκου εκεί τους μαλάκες, εδώ η ανθρωπότητα έχει στείλει ανθρώπους στο φεγγάρι και αυτοί δεν μπορούν να φτιάξουν ζώνες περιορισμένης-ελεγχόμενης πρόσβασης μέσα στο κτίριό τους. Πού? 300 μέτρα από το μιτ. Πότε? το 2007. Γιατί? Γιατί είναι μαλάκες.

Συμπέρασμα: Draper? Ντράπου!

Έτσι, να απασχολούν μόνο αμερικάνους. Λες και υπάρχουν αμερικάνοι μηχανικοί... Σκτ στα μούτρα τους δηλαδή. Αν δεν υπήρχε η δεύτερη γενιά asian-american και μερικοί indian-american, δεν θα υπήρχε αμερικάνος μηχανικός...

Έτσι, να κάθονται να φτιάχνουν πυραύλους-υπόθετα.

Έτσι, να γουστάρουν με τα οπλικά συστήματα ώστε να μπορέσουν να μπουν κάποια μέρα στο Ιράν. Γιατί δεν θα μπουκάρουν? Θα μπουκάρουν. Και τότε θα τους πει ο Αχμαντινετζάντ: "Καλώς τα τα παιδιά, καλώς τα, 3-0"

Άντε γεια...

Άνθρωποι...

2007-09-29T22:50:00.000-07:00

Φιλοσοφία Ι: Σ'όποιο μέρος και να πας, τη διαφορά την κάνουν οι άνθρωποι, και όχι το μέρος αυτό καθεαυτό...

Πραγματικότητα Ι: Σήμερα για παράδειγμα κατά τη βραδινή μου έξοδο [Σάββατο κι έτσι, και καλά και δε συμμαζεύομαι] είχα την τύχη να γνωρίσω μια Γερμανίδα που τρομάζει άντρες και κυνηγάει ποντίκια (το είδα ιδίοις όμμασι!), έναν Ρώσο -που παρότι δούλευε ως σερβιτόρος σε χαρβαρντιανό μπαρ- δεν μπορούσε να ξεκολλήσει την κουβέντα του από τις μαύρες τρύπες (το άκουσα ιδίοις ώτοις!) και έναν Σύριο ηλεκτρολόγο μηχανικό, ο οποίος μετά τις σπουδές του σε έγκριτο καναδικό πανεπιστήμιο, εμπορεύεται μπακλαβάδες στη βόρεια αμερική...

Και για να μην ξεχνάμε πού βρισκόμαστε, ιδού η σημερινή φωτογραφική συγκομιδή:

Βασιλεύς του τίποτα

2007-09-28T18:23:00.000-07:00

King Nothing Lyrics

(Hetfield / Ulrich / Hammett)

Wish I may, wish I might
Have this I wish tonight
Are you satisfied?
Dig for gold, dig for fame
You dig to make your name
Are you pacified?

All the wants you waste
All the things you've chased

Then it all crashes down
And you break your crown
And you point your finger
But there's no one around
Just want one thing
Just to play the king
But the castle's crumbled
And you're left with just a name

Where's your crown,
King Nothing?
Where's your crown?

Hot and cold, bought and sold
A heart as hard as gold
Are you satisfied?
Wish I might, wish I may
You wish your life away
Are you pacified?

All the wants you waste
All the things you've chased

Then it all crashes down
And you break your crown
And you point your finger
But there's no one around
Just want one thing
Just to play the king
But the castle's crumbled
And you're left with just a name
Where's your crown, King Nothing?
Where's your crown?

I wish I may, I wish I might
Have this wish I wish tonight
I want that star, I want it now
I want it all and I don't care how

Careful what you wish
Careful what you say
Careful what you wish, you may regret it
Careful what you wish, you just might get it

Then it all crashes down
And you break your crown
And you point your finger
But there's no one around
Just want one thing
Just to play the king
But the castle's crumbled
And you're left with just a name

Where's your crown, King Nothing?

Nothing

You're just nothing
Where's your crown, King Nothing?
You're just nothing
Absolutely nothing

Off to never-never land

εξαιρετικά αφιερωμένο στην αμερικανική οικονομία που φλερτάρει με μια πιθανότητα 40-45% για ύφεση. Skata, τώρα πώς θα τα βγάλουμε τα λεφτά μας?...

Πι.Ες Με τρεις μπύρες και δύο ζελεδάκια σαν αυτά της κυρά-Φρόσως [με μια έξτρα δόση αλκοόλ] κάνεις περίεργους συνειρμούς...

Τζι-Ες-Ντι και τζάμπα φαΐ

2007-09-28T15:29:00.000-07:00

Dfn
Τζι-ες-ντι = GSD = Graduate School of Design = αρχιτεκτονική

Κτίριο εξωτερικά -τελείως- άκυρο. Για την αρχιτεκτονική του εσωτερικού χώρου όμως πολλά είχαν ακουστεί. Έτσι, η επιθυμία μου ήταν αρκετή ώστε να ακολουθήσω τον Μέχμετ που πήγαινε να σερβίρει μπύρες στο social hour της αρχιτεκτονικής.

Λάιτς, κάμερα, φωτογραφίες:

Ωραίο Ι:

Ωραίο ΙΙ:

Ωραίο ΙΙΙ:

Ωραίο ΙV:

Ωραίο V:

Ωραίο VΙ:
Πάντως το συμπέρασμα ήταν ένα: ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ. Δεν ξέρω/πιστεύω ότι θα μπορούσαν μηχανικοί/φυσικοί επιστήμονες να δουλέψουν σ'αυτό το περιβάλλον. Τελείως διαφορετικό από ό,τι έχουμε εμείς -οι έτσι- συνηθίσει. Αυτοί -οι άλλοι- τη βρίσκουν και γουστάρουν. Τσςςς, τρελή πρόταση....

Τέσπα, αυτά για σήμερα. Πάω τώρα να κατεβάσω μερικά Jelly-shots [!!] και να φάω και κανά κομμάτι πίτσα (αν έχει απομείνει δηλαδή).

Αμερική: Ατέλειωτες Ευκαιρίες

2007-09-28T11:53:00.000-07:00

Υπότιτλος: ότι να'ναι...

και το η-μέλι έλεγε:

>
> The Discovery Channel is casting now!
>
> Super Rubes
>
> Super Rubes is a one-hour series that follows a band of talented
> creators as they design, build, and set off massive Chain Reaction
> Machines in front of a cheering crowd. The point of a Chain Reaction
> Machine is to do something very simple, like turn on a light bulb,
> using as many steps as possible. This is an opportunity for
> designers/engineers etc. to let their creative hair down and have some
> serious fun building a giant Chain Reaction Machine. Our team will
> take on impossible challenges (i.e. "can you crack an egg with a human
> hair") in a race against the clock.
>
> We're looking for anyone who is involved in engineering/building:
> architects, engineers, scientists or art directors. We don't need an
> expert in every area, just someone who loves to design and build.
>
> Interested? Email us a recent photo and a brief bio.

Αυτά δεν υπάρχουν στην Ελλάδα, υπάρχουν;

Αρχή εξαμήνου - Γιέι!

2007-09-26T21:40:00.000-07:00

Δεύτερη βδομάδα χαρβαρντιανών μαθημάτων και σήμανε η ώρα για το πρώτο ξενύχτι. Γιέι! Για μια ακόμη φορά μαζευόμαστε και λύνουμε τις ασκήσεις με τη μέθοδο του διαίρει και βασίλευε...

Την ίδια ώρα, [περασμένα μεσάνυχτα] κάποιοι άλλοι περίεργοι βγήκαν απ'τα βουβά γραφεία τους και έστησαν το τραπέζι πινγκ-πονγκ του τρίτου ορόφου που περιμένει συνήθως αποσυναρμολογημένο... Μία παρά και τα τικ-τακ, πινγκ-πονγκ δίνουν και παίρνουν.

Κατά τ'άλλα, η ζωή κυλάει σε περίεργους ρυθμούς με περίεργες ασχολίες και περίεργους ανθρώπους.
Ο Στηβ συνεχίζει να είναι κολλημένος με το πόκερ (στα καλοκαιρινά χάι του έφτασε τις 6.000 δολλάρια [Γιέι!] ),
ο Κλήφ έχει προκαλέσει φρενίτιδα για τις New Analyst Position σε οποιαδήποτε παγκόσμια τράπεζα,
ο αλμπίνος της πρώτης θέσης στο μάθημα "Μαθηματικά για κολλημένους και/ή για μαλάκες" συνεχίζει να κοιτάζει τον πίνακα με το μονοκυάλι του,
ο Άλεξ -the ripper- [κατά Μέχμετ] είναι έτοιμος να επενδύσει μια χούφτα δολλάρια στην κυριακάτικη εξόρμηση προς ινδιάνικο Αλεπουδόξυλο μεριά και τέλος
ο Κουρετίνιο 2 κοιτάει ψηλά μπας και δει κανά άστρο να τον καθοδηγήσει, αλλά τα φώτα της πόλης του μαυρίζουν το milky way. Γαμώ την ατυχία μου...

Μεγαλοψυχίες...

2007-09-24T19:09:00.000-07:00

Έλαβα λίγο πριν το παρακάτω η-μέλι:

Come meet Dr. Samuel Mampunza, dean of the one-year-old medical school at the Universite Protestante au Congo!

Why: Seeding Labs, an entirely student-run organization has been using Harvard's surplus scientific equipment to equip labs in developing countries for almost 5 years. One of our most exciting projects is with the Universite Protestante au Congo in Kinshasa. The UPC medical school is starting its second year of courses, and the students are using physics, chemistry and biology lab equipment we helped send them!

When: 12pm, September 26

Where: Cannon Room, Harvard Medical School.

What: Dean of the med school and former Minister of Science, Dr. Samuel Mampunza, will be giving a talk entitled, "Building a Medical School from the Ground Up--In Kinshasa."

Χωρίς κάποιο σχόλιο. Απλά μου φάνηκε ενδιαφέρον...

Σχολείο

2007-09-21T09:56:00.001-07:00

Και επιτέλους γίναμε σχολείο...
Με νέες μοκέτες, σημαιούλες, μπράντ νέο θυρεό, εορταστικές εκδηλώσεις και δε συμμαζεύεται.

Φυσικά τα άρθρα δεν λείπουν.

Πι.Ες. Καλά φάγαμε, καλά ήπιαμε, καλώς πήραμε και το μπλουζάκι μας

Επιστροφή

2007-09-19T12:03:00.000-07:00

Η επιστροφή στα ξένα είναι πλέον γεγονός. Ο Κουρετίνιο ΙΙ ψάχνει να δει τι θα κάνει αυτή τη χρονιά με τα μαθήματά του και με τη ζωή του γενικότερα. Παράλληλα εντυπωσιάζεται για μια ακόμη φορά με την οργανωτικότητα των αμερικανικών πανεπιστημίων...

Που-χου το η-μέλι που έλεγε:

To: SEAS Graduate Students

I was asked to forward the following message.

Best,
Susan

*************************************************************

WELCOME GRADUATE STUDENTS!

Whether you are continuing (or completing!) your studies or just
beginning your graduate program, we at the Office of Career Services
would like to invite you to avail yourselves of the many programs and
services we provide. OCS complements the career and professional
development guidance that you will receive from your department, and we

offer counsel on both ACADEMIC and NONACADEMIC careers.

To keep up with OCS offerings:

* Join our LISTSERVS just for grad students, one on academic and
one
on nonacademic careers. We send out job postings, reminders of
OCS programs, and announcements of other career events and
information.
http://www.ocs.fas.harvard.edu/students/join-listserv.htm
* Check out our WEBSITE: http://www.ocs.fas.harvard.edu/,
especially
the section specifically for graduate students.
* Plan to attend our WORKSHOPS: Even before classes begin, we will
hold a CV & COVER LETTER (Sept 11) workshop. Then bring your own
documents in for critique during our three-day CV, Resume, and
Cover Letter Reviews (Sept 18-20).
* For details on all our scheduled programs and events for Fall
2007, visit:
http://www.ocs.fas.harvard.edu/students/gsas/gsas_schedule.htm

Finally, for those on the ACADEMIC job market this year, be sure to
attend the various workshops and panels in the "BECOMING FACULTY"
series, a joint effort between OCS and GSAS Student Services. Join the
academic listserv to receive further information.

We look forward to working with you!

Laura Malisheski, Robin Mount and Sharon Belden

Και μετά ρωτά ο Κουρετίνιο 2: είναι λάθος αυτή η σχέση πανεπιστημίων - αγοράς εργασίας ή μήπως είναι καλή ιδέα? Είμαι Νου-Δου κρυφοφασίστας χωρίς να το'χω καταλάβει ή απλά βλέπω τα πράγματα λογικά?...

Ελλαδάρα

2007-08-26T09:06:00.000-07:00

Ο kouretinho αυτή τη στιγμή βρίσκεται Ελλάδα χωρίς πολύ-πολύ internet.
Μετά από ένα σύντομο combo ταξίδι σε Τουρκία και Σκόπια απολαμβάνει φραπέ στη μαγευτική Αθήνα...

Σε λίγο κοντά σας με νέες ιστορίες...

Καλή συνέχεια - καλό τέλος καλοκαιριού σε όλους!

Αμερικανική πραγματικότητα

2007-08-10T04:55:00.000-07:00

Για πρώτη φορά, τώρα πριν το τέλος, βρήκα λίγο χρόνο (και μια τηλεόραση) και αποφάσισα να εκτεθώ σε αυτό που λέγεται αμερικανική ΤιΒι... Όπως αναμενόταν, είδα ένα σωρό κρετίνους και κατεστραμένους να ασχολούνται με ότι μπορείς να φανταστείς.
Εκτός των άλλων είδα:

την υπερκύνια [πως λέμε υπεράνθρωπη] προσπάθεια ενός σκύλου να καταρρίψει το ρεκόρ των 15 σκαλοπατιών. Εξήγηση: ο ιδιοκτήτης του άτυχου ζώου είχε ακουμπήσει ένα ποτήρι στο κεφάλι του σκύλου και το ζωντανό προσπαθούσε να ανεβεί μια σκάλα χωρίς να χύσει το νερό...("attempting to break record of 15 steps")
μια 49άρα κυρία που αποφάσισε να γίνει πορνοστάρ λίγο πριν κλείσει τα 50...
την αποκάλυψη την ζιγκολικής φύσης ενός μαυρούκου στη λευκή, χοντρή και άχημη (και προφανώς ηλίθια) κοπελιά του, έπειτα από τεστ σε ανιχνευτή ψεύδους στο οποίο τον υπέβαλλε η μεσημεριανή εκπομπή
τον Judge Alex

Κατα τ'άλλα, η κόρη του Rudy Giuliani (υποψήφιος των Ρεπουμπλικάνων) γράφτηκε στο facebook σε ένα γκρουπ που υποστηρίζει τον Barack Obama (υποψήφιος των Δημοκρατικών) με αποτέλεσμα να τους κράξουνε οικογενειακώς...
Επίσης ο μαυρούκος ο Μπάρακ Ομπάμα για να κερδίσει την εύνοια των αμερικάνων ψηφοφόρων άρχισε να απειλεί το Πακιστάν (!) αφήνοντας να εννοηθεί ότι μπορεί να πάνε κι εκεί να εδραιώσουν τη δημοκρατία...

Τέλος έρχονται και οι φωτογραφίες για να κάνουν το ποστ πιο χύμα από ποτέ...

1. "Your Health Your Way Chicken Ceasar Salad" (η σαλάτα του καίσαρα στα ελληνικά)
2. "Savory Summer Watermelon Salad" (στα ελληνικά αυτό δεν υπάρχει [ευτυχώς Παναγία μου...])
3. Η πολυκατοικία των δύο ισογείων (1-άστρο και G), του Β, του Μ, του R, του F και του...
4. ...ΜΜ (!) [χα, σου την έφερα Τσαμπίκο!]

Αυτά τα ολίγα από το αμέρικα. Η επιστροφή βρίσκεται ante portas και ο ιστολόγος δεν κρατιέται.

Υ.Γ. Είδα χτές έναν σκίο (πρώην σκίουρο) και πολύ τον λυπήθηκα. Κρίμα το ζωάκι.

Οι φωτογραφίες της βδομάδας

2007-08-08T17:33:00.000-07:00

Το kouretinho2 έχει αφήσει τις επισημότητες και το προσεκτικό γράψιμο του προκατόχου του. Τώρα οι φωτογραφίες δεν είναι "συμμαζεμένες" σε θεματικές ενότητες ούτε γαρνίρονται με πολύ-πολύ κείμενο. Είναι στεγνά αυτά που βλέπω, τραβάω, στέλνω. Αυτή τη βδομάδα λοιπόν είχαμε...

1. Το απόλυτο ρεκόρ των 3 σημαιών σε μία και μόνο φωτό (για την ακρίβεια 4, αλλά η τέταρτη ήταν πολύ μικρή και δεν διακρίνεται)

2. Μια έκφανση πολιτισμού. [Κάποιος είχε πει κάποτε (μιλάμε για μεγάλη σαφήνεια...) ότι το επίπεδο πολιτισμού μιας κοινωνίας φανερώνεται από τον τρόπο που αντιμετωπίζουν τα απορρίμματα (αποχέτευση, σκουπίδια, κυνοκούραδα). Αυτός ο κάποιος μάλλον είχε δίκιο]

3. Μια συναυλία Παρασκευή βράδυ, έξω από την Bank of America από ένα φοβερό συγκρότημα που χαλαρά θα έδινες και 10 προσανάμματα κάβερ για να τους δεις σε μαγαζί και όχι στο πεζοδρόμιο.

4. Το geek της επόμενης γενιάς (αγοράκι φυσικά). Μπλούζα με πίνακες, κατανομές, γραφικές παραστάσεις, συναρτήσεις, τη φάτσα του Αϊνστάιν και βιβλίο Ισαάκ Ασίμωφ στο χέρι...

5.Born to be wild...
6. Έχει και τα καλά του τελικά να είσαι αρτίστας...

7. Καρότσι + ποδήλατο =
8. Από το Bangladeshi εστιατόριο

9. Tours en Espanol (όπως λέμε εμείς στην Ελλάδα: Αλβανός τουρίστας).
10. Τα αμερικανικά ασανσέρ συνεχίζουν να με εκπλήσσουν...
11. Στιγμές χαλάρωσης στο γραφείο. Μέχμετ εν δράση

Χαμένος στη μεταφρασάρα

2007-08-07T21:08:00.000-07:00

Είδα πρόσφατα το Lost In Translation, μια πολύ ενδιαφέρουσα ταινία με αρχή, μέση και τέλος:
Αρχή - κωλάρα
Μέση - ηθοποιάρα
Τέλος (συμπέρασμα) - ταινιάρα

Τελεία και παυλάρα.

Αντιός

Υ.Γ. Ο γαϊδουρόκαυλος σήμερα μου χάρισε μια κλειδιαρά ποδηλάτου που κοστίζει όσο το ποδήλατο itself...

8 πισίνες, 3 κολυμβητές κι 1 καυλί γαϊδάρου

2007-08-06T21:21:00.000-07:00

Πισίνα. Κολύμπι. 400 μέτρα ελεύθερο. Ρεκόρ.
Έτσι θα ήθελα να θυμάμαι τη σημερινή επίσκεψη στην πισίνα, καθώς ήταν η πρώτη φορά που μπόρεσα να κολυμπήσω 8 διαδρομές free style χωρίς διακοπή. Όμως εκτός αυτού υπάρχει και κάτι άλλο άξιο ενθυμήσεως: Είναι βασικά ο ημίκαυλος κολυμβητής που μου έπιασε κουβέντα στα ντουζ των γυμνιστών (δεν υπάρχουν κι άλλα) όταν ξεμείναμε οι δυό μας κατά τις δέκα και μισή στις εγκαταστάσεις της blodgett pool. Δεν ξέρω τι τον ώθησε να μου μιλήσει, όπως επίσης δεν ξέρω τι είναι αυτό που τον οδήγησε στην ημίκαυλη κατάσταση (που προανέφερα). Αυτό που ξέρω, είναι πως εκτός από τον έγχρωμο, τρίποδο, καθηγητή ανθρωπολογίας, πλέον γνωρίζω κι έναν τύπο κοντό, μαυριδερό, με πούτσα γαϊδάρου...

Μάλλον φταίει το κάρμα μου. Δεν εξηγείται αλλιώς...

Κάτω απ'την ομπρέλα σου (#@$%^@%&)

2007-08-06T14:35:00.000-07:00

Έχω βαρεθεί να ακούω το τραγούδι under my ombrella της Rihanna. Για την ακρίβεια μου τα'χουν κάνει τσουρέκια.
10 συνεχόμενες βδομάδες στο νούμερο 1 των τοπ-τεν και ο κόσμος παραμιλά για αυτή τη νεαρή βλαμμένη και το βλαμμένο τραγούδι της.

ΟΧΙ άλλο κάρβουνο.
ΟΧΙ άλλο από αυτό το ηλίθιο τραγούδι που όταν το ακούει η επόμενη γενιά θα λέει "τι μαλακίες ακούγαν τότε".
ΟΧΙ άλλη τραγουδίστρια από τα νησιά Μπαρμπάδος.
ΟΧΙ σκουπίδια ΟΧΙ πλαστικά σε θάλασσες και ακτές.

Υ.Γ. Ριχάννα, μας έχεις γμσ μ'αυτό το τραγούδι σάλτα και...

Ιdiom

2007-08-05T00:37:00.000-07:00

Σάββατο απογευματάκι και έχω βγει για τον φραπέ μου στου Athan's. Στην πράσινη γραμμή του subway πετυχαίνω εντελώς τυχαία τον Πραμπάς τον Νεπαλέζο (περίπτωση κι αυτός). Μέσα σε 5 λεπτά που ήμασταν μαζί στο τρένο μου είπε ότι δουλεύει σε μια programming δουλειά και εγώ φυσικά τον ρώτησα σε τι γλώσσα προγραμματισμού γράφουν. Με σόκαρε λιγάκι όταν μου είπε πως γράφουν την δικιά τους γλώσσα (Idiom το όνομά της) αφού ο Πραμπάς έχει μόλις τελειώσει το δεύτερο έτος...

Πέντε μόνιμοι υπάλληλοι και πέντε καλοκαιρινοί απασχολούμενοι έχουν βάλει σκοπό να αλλάξουν, έστω και λίγο, την εικόνα της προγραμματιστικής καθημερινότητας.

Για να δούμε. Έχω γνωρίσει έναν από τους διάσημους [programmers/ developers/ creators] της επόμενης γενιάς? Για να δούμε...

Θέσεις κλειδιά

2007-08-04T22:03:00.000-07:00

Βγήκαμε σήμερα όχι για πολλά-πολλά, απλά για ένα ποτάκι στη Χάρβαρντ σκουέρ. Πήγαμε για πρώτη φορά στο μπαρόκλαμπο OM. Τίποτα σπουδαίο και εντυπωσιακό εκτός από τον bouncer που ήταν για μία ακόμη φορά ελληνικής καταγωγής (αυτή τη φορά ο πορτιέρης είναι γένους θηλυκού).
Μέχρι στιγμής λοιπόν έχουμε δύο ελληνοαμερικάνους πορτιέρηδες (ο άλλος είναι ο Τζόρτζ στο Gypsy bar) και αναρωτιέμαι πόσους ακόμα θα συναντήσω.

Κομβικές θέσεις η ομογένεια, ε?

Πι.Ες Τόσα κονέ (ο Τζορτζ έχει εξηγηθεί ήδη πολύ σωστά με μπασίματα και -ενίοτε- δωρεάν εισόδους) στην Ελλάδα ούτε που τολμούσα να φανταστώ